ترجمه آيات
و به تحقيق داوود را از ناحيه خود فضلى داديم ، ( و آن اين بود كه به كوه ها و مرغان گفتيم : ) اى كوه ها و اى مرغان ! با او همصدا شويد ! و آهن را هم برايش نرم كرديم ( 10 ) .
( و به دو گفتيم با اين آهن نرم ) زره بباف ، و سيمهاى آن را به يك اندازه ببر ، و عمل صالح كن ، كه من به آنچه مىكنيد بينايم ( 11 ) .
و براى سليمان باد را مسخر كرديم ، كه صبح مسافت يك ماه راه را مىرفت ، و عصر هم همين مسافت را طى مىكرد ، و چشمه مس را برايش جارى كرديم ، و از جن كسانى به دستور و به اذن خدا برايش كار مىكردند ، و هر يك از امر ما منحرف مىشد از عذابى سوزان به وى مىچشانديم ( 12 ) .
براى او هر چه مىخواست از محرابها ، و تمثالها ، و كاسه هايى چون حوض ، و ديگهاى ثابت در زمين ، درست مىكردند ، گفتيم : اى آل داوود ! شكر بگزاريد ، و بندگان شكرگزار من اندكند ( 13 ) .
بعد از آنكه قضاى مرگ بر او رانديم ، كسى جنيان را از مرگ وى خبر نداد ، مگر موريانه زمين ، كه عصايش را خورد ، و او به زمين افتاد ، همين كه افتاد جنيان فهميدند : كه اگر از مرگ او خبر مىداشتند ( در اين مدت طولانى ) در عذابى خوار كننده به سر نمىبردند ( 14 ) .
براى قوم سبا در شهرشان آيتى بود ، و آن دو باغستان از راست و چپ محل بود ، كه گفتيم رزق پروردگارتان را بخوريد ، و شكر بر او بگزاريد شهرى پاكيزه ، و پروردگارى آمرزنده ( 15 ) .
ولى روى بگرداندند ، پس سيل عرم را به سويشان سرازير كرديم ، و دو باغستانشان را مبدل به دو زمين خشك كرديم ، كه جز خوراكى تلخ ، و اثل و مختصرى سدر نمىرويانيد ( 16 ) .
اين كيفر را بدان جهت به آنان داديم كه كفران كردند ، و مگر جز مردم كفرانگر را كيفر مىكنيم ( 17 ) .
و ما بين آنان و دهكده هاى پر بركت قريه ها قرار داديم ، كه يكديگر را مىديدند ، و مسافت بين آنها را به اندازه هم كرده بوديم ، گفتيم : در بين اين شهرها شبها و روزها سير كنيد ، در حالى كه ايمن باشيد ( 18 ) .
گفتند : پروردگار ما بين سفرهاى ما فاصله زياد قرار داده ، و به خود ستم كردند ، پس آن چنان هلاكشان كرديم كه داستان آيندگان شدند ، و آن چنان متفرقشان كرديم كه ما فوق آن تصور ندارد ، و در اين آيتها است براى هر پر صبر و پر شكرى ( 19 ) .
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 544
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٥٤٤