چيست ؟ فرمود : براى رسول خدا ( ص ) جايز بود كه هر قدر مىخواست زن بگيرد ، از دختران عموها و عمه ها ، و دختران دايىها و دختران خاله ها ، با داشتن زنانى كه با خود او مهاجرت كردند « 1 » .
و نيز حلال بود براى او اينكه با همسران مؤمنين ( البته بعد از طلاق يا بعد از مرگ شوهرشان ) ، بدون مهر ازدواج كند ، و اين جنبه بخشش و هبه را داشت ، كه زنى خود را به او مىبخشيد ، و اين از خصايص آن جناب بود ، و بر ساير مسلمانان جايز نيست و نمىتوانند بدون مهر زن بگيرند . اين خصيصه رسول خدا ( ص ) همان است كه قرآن در جمله * ( « وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَها لِلنَّبِيِّ » ) * بدان اشاره مىكند .
و در الدر المنثور است كه ابن سعد ، ابن ابى شيبه ، عبد بن حميد ، ابن جرير ، ابن منذر ، و طبرانى ، از على بن الحسين ( ع ) روايت كردهاند ، كه در ذيل جمله * ( « وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً » ) * فرمود : اين جمله در بارهام شريك ازدى نازل شد ، كه خود را به رسول خدا ( ص ) بخشيد « 2 » .
مؤلف : روايت شده كه نام آن زن خوله دختر حكيم بوده ، و نيز آمده كه ليلى دختر حطيم بوده ، و نيز آمده كه وى ميمونه بود ، و ظاهرا زنانى چند بودهاند كه خود را به آن جناب بخشيدهاند .
و در كافى « 3 » با ذكر سند ، از محمد بن قيس ، از ابى جعفر ( ع ) روايت كرده كه فرمود : زنى از انصار نزد رسول خدا ( ص ) آمد ، و عرضه داشت : يا رسول خدا ( ص ) هر چند رسم نيست كه زن به خواستگارى شوهر رود ، ولى من از آن جايى كه زنى رسيده هستم ، و سالها است كه شوهر ندارم ، و فرزند دار نشدهام ، آيا شما ميل دارى مرا بگيرى ؟ اگر حاجتى به من داشته باشى ، من خود را به تو مىبخشم ، در صورتى كه قبول كنى ، و رسول خدا ( ص ) روى خوش به او نشان داد ، و دعاى خير كرد .
آن گاه فرمود : اى خواهر انصار ، خدا از ناحيه رسول خود به همه شما جزاى خير دهد ، مردان شما مرا يارى كردند ، و زنانشان به من رغبت نمودند ، حفصه ( دختر عمر و همسر آن
هامش
( 1 ) اين جمله اخير با سوده دختر زمعه منطبق مىشود كه رسول خدا ( ص ) قبل از هجرت طلاقش داده بود و بعد از هجرت مجددا او را گرفت ( مترجم ) .
( 2 ) الدر المنثور ، ج 5 ، ص 209 .
( 3 ) كافى ، ج 5 ، ص 568 ، ح 53 .