باشد ، و روايات مذكور مخالف قرآن است ، براى اينكه آيه مورد بحث دنبال آياتى قرار دارد كه خطاب در همه آنها به همسران رسول خدا ( ص ) است ، پس بايد خطاب در اين آيه نيز به ايشان باشد .
در پاسخ مىگوييم : همه حرفها در همين است ، كه آيا آيه مورد بحث متصل به آن آيات ، و تتمه آنها است يا نه ؟ چون رواياتى كه بدان اشاره شد ، همين را منكر است ، و مىفرمايد آيه مورد بحث به تنهايى ، و در يك واقعه جداگانه نازل شده ، و حتى در بين اين هفتاد روايت ، يك روايت هم وجود ندارد ، كه بگويد آيه شريفه دنبال آيات مربوط به همسران رسول خدا ( ص ) نازل شده ، و حتى احدى هم از مفسرين اين حرف را نزدهاند ، حتى آنها هم كه گفتهاند آيه مورد بحث مخصوص همسران رسول خدا ( ص ) است ، مانند عكرمه و عروه ، نگفتهاند كه : آيه در ضمن آيات نازل شده .
پس آيه مورد بحث از جهت نزول جزو آيات مربوط به همسران رسول خدا ( ص ) و متصل به آن نيست ، حال يا اين است كه به دستور رسول خدا ( ص ) دنبال آن آيات قرارش دادهاند ، و يا بعد از رحلت رسول خدا ( ص ) اصحاب در هنگام تاليف آيات قرآنى در آنجا نوشتهاند ، مؤيد اين احتمال اين است كه اگر آيه مورد بحث كه در حال حاضر جزو آيه * ( « وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ » ) * است ، از آن حذف شود ، و فرض كنيم كه اصلا جزو آن نيست ، آيه مزبور با آيه بعدش كه مىفرمايد : « و اذكرن » كمال اتصال و انسجام را دارد ، و اتصالش بهم نمىخورد .
پس معلوم مىشود جمله مورد بحث نسبت به آيه قبل و بعدش نظير آيه « الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا » « 1 » است كه در وسط آياتى قرار گرفته كه آنچه خوردنش حرام است مىشمارد ، كه در جلد پنجم اين كتاب در سوره مائده گفتيم كه : چرا آيه مزبور در وسط آن آيات قرار گرفته ، و اين بى نظمى از كجا ناشى شده است .
بنا بر آنچه گفته شد ، كلمه * ( « أَهْلَ الْبَيْتِ » ) * در عرف قرآن اسم خاص است كه هر جا ذكر شود ، منظور از آن ، اين پنج تن هستند ، يعنى رسول خدا ( ص ) و على و فاطمه و حسنين ع ، و بر هيچ كس ديگر اطلاق نمىشود ، هر چند كه از خويشاوندان و اقرباى آن جناب باشد ، البته اين معنا ، معنايى است كه قرآن كريم لفظ مذكور را بدان اختصاص داده ، و گر نه به حسب عرف عام ، كلمه مزبور بر خويشاوندان نيز اطلاق
هامش
( 1 ) سوره مائده ، آيه 3 .