است تصحيح كنيم ، نه اينكه بگوييم : كسى از مفسرين اين احتمال را هم داده .
و اگر مراد بردن رجس و پاك كردن ، به اراده خدا باشد ، و در نتيجه مراد اين باشد كه خدا مىخواهد به طور مطلق ، و بدون هيچ قيدى شما را تطهير كند ، نه از راه توجيه تكاليف ، و نه از راه تكليف شديد ، بلكه اراده مطلقه اى است از خدا كه شما پاك و از پليديها دور باشيد ، چون اهل بيت پيغمبريد ، در اين صورت معناى آيه منافى با آن شرطى است كه كرامت آنان مشروط بدان شد ، و آن عبارت بود از تقوى ، حال چه اينكه مراد از اراده ، اراده تشريعى باشد ، و چه تكوينى ، هر يك باشد با شرط نمىسازد ، پس معلوم مىشود اراده مطلقه نيست .
با اين بيانى كه گذشت آن رواياتى كه در شان نزول آيه وارد شده تاييد مىشود ، چه در آن روايت آمده كه آيه شريفه در شان رسول خدا ( ص ) و على و فاطمه و حسن و حسين ( ع ) نازل شده است ، و احدى در اين فضيلت با آنان شركت ندارد .
و اين روايات بسيار زياد ، و بيش از هفتاد حديث است ، كه بيشتر آنها از طرق اهل سنت است ، و اهل سنت آنها را از طرق بسيارى ، از ام سلمه ، عايشه ، ابى سعيد خدرى ، سعد ، وائلة بن الاسقع ، ابى الحمراء ، ابن عباس ، ثوبان غلام آزاد شده رسول خدا ( ص ) عبد اللَّه بن جعفر ، على ، و حسن بن على ( ع ) كه تقريبا از چهل طريق نقل كردهاند .
و شيعه آن را از حضرت على ، امام سجاد ، امام باقر ، امام صادق و امام رضا ( ع ) ، و از ام سلمه ، ابى ذر ، ابى ليلى ، ابى الاسود دؤلى ، عمرو بن ميمون اودى ، و سعد بن ابى وقاص ، بيش از سى طريق نقل كردهاند .
حال اگر كسى بگويد : اين روايات بيش از اين دلالت ندارد كه على و فاطمه و حسنين ( ع ) نيز مشمول آيه هستند ، و اين منافات ندارد با اينكه همسران رسول خدا نيز مشمول آن باشند ، چون آيه شريفه در سياق خطاب به آنان قرار گرفته .
در پاسخ مىگوييم : بسيارى از اين روايات و بخصوص آنچه از ام سلمه - كه آيه در خانه او نازل شده - روايت شده است ، تصريح دارد بر اينكه آيه مخصوص همان پنج تن است ، و شامل همسران رسول خدا ( ص ) نيست ، كه ان شاء اللَّه روايات مزبور كه بعضى از آنها داراى سندى صحيح هستند ، از نظر خواننده خواهد گذشت .
و اگر كسى بگويد : آن روايات بايد به خاطر ناسازگارىاش با صريح قرآن طرح شود ، چون روايت هر قدر هم صحيح باشد ، وقتى پذيرفته است كه با نص صريح قرآن منافات نداشته