و در كتاب فقيه در ضمن كلمات كوتاه رسول خدا ( ص ) آمده كه فرمود : « لا طاعة لمخلوق فى معصية الخالق » « 1 » كه ترجمه اش در صفحه قبل گذشت .
و در كافى به سند خود از ابى بصير از امام باقر ( ع ) روايت كرده كه گفت شنيدم مىفرمود : بپرهيزيد از گناهان كوچك ، كه آنها هم باز خواست كننده اى دارد ، ممكن است فكر كنيد كه گناه مىكنم و سپس از خدا طلب آمرزش مىكنم ، ولى خداى عز و جل مىفرمايد : « نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا وَآثارَهُمْ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْناه فِي إِمامٍ مُبِينٍ - به زودى مىنويسيم آنچه به دست خود از پيش فرستادهاند ، و آنچه اثر از ايشان بجاى مانده ، و ما هر چيزى را در كتابى آشكارا مىنويسيم » و نيز فرموده : * ( « إِنَّها إِنْ تَكُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي السَّماواتِ أَوْ فِي الأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اللَّه إِنَّ اللَّه لَطِيفٌ خَبِيرٌ » ) * « 2 » كه ترجمه اش گذشت .
و نيز در همان كتاب به سند خود از معاويه بن وهب روايت كرده كه گفت : از امام صادق ( ع ) پرسيدم بهترين چيزى كه با آن بندگان خدا به پروردگار خود تقرب مىجويند ، و نزد خدا محبوبترين چيز است چيست ؟ فرمود : من بعد از معرفت هيچ چيزى بهتر از اين نماز سراغ ندارم . . . « 3 » .
و نيز در همان كتاب به سند خود از محمد بن فضيل ، از ابى الحسن ( رضا ع ) ، روايت كرده كه فرمود : نماز مايه تقرب هر پرهيزكار است « 4 » .
و در مجمع البيان جمله * ( « وَاصْبِرْ عَلى ما أَصابَكَ » ) * را تفسير كرده ، به مشقتها و اذيتهايى كه در اثر امر به معروف و نهى از منكر به انسان مىرسد ، و اين تفسير را به على ( ع ) نسبت داده « 5 » .
و نيز جمله * ( « وَلا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ » ) * ، را تفسير كرده به اينكه روى خود را به كلى از مردم مگردان ، و از كسى كه دارد با تو سخن مىگويد از در توهين اعراض مكن ، و اين معنا را به ابن عباس ، و امام صادق ( ع ) نسبت داده است « 6 » .
و در الدر المنثور است كه طبرانى ، و ابن عدى ، و ابن مردويه ، از ابى ايوب انصارى
هامش
( 1 ) فقيه ، ج 4 ، ص 273 .
( 2 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 270 ، ح 10 .
( 3 ) فروع كافى ، ج 3 ، ص 264 ، ح 1 .
( 4 ) فروع كافى ، ج 3 ، ص 265 ، ح 6 .
( 5 و 6 ) مجمع البيان ، ج 8 ، ص 319 .