نداشت از گرما ، ولى سعيش اين بود كه بر سر تو سايه بيفكند ، او به خاطر تو از خواب خوش صرفنظر كرد ، و تو را از گرما و سرما حفظ نمود ، همه اين تلاشها براى اين است كه تو مال او باشى ، و تو نمىتوانى از عهده شكر او برآيى ، مگر با يارى و توفيق خدا .
و اما حق پدرت اين است كه بدانى او ريشه تو است ، چون اگر او نبود تو نبودى ، پس هر وقت از خودت چيزى ديدى كه خوشت آمد ، بدان كه اصل آن نعمت پدر تو است ، پس حمد خدا گوى ، و شكر پدر بجاى آر ، آن قدر كه با اين نعمت برابرى كند ، و هيچ نيرويى نيست جز به وسيله خدا « 1 » .
و در كافى به سند خود از هشام بن سالم ، از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : مردى نزد رسول اكرم ( ص ) رفت و گفت : يا رسول اللَّه به چه كس نيكى كنم ؟ فرمود به مادرت ، عرضه داشت : سپس به چه كس ؟ فرمود : به مادرت ، عرضه داشت : سپس به چه كس ؟ فرمود : به مادرت ، عرضه داشت : سپس به چه كس ؟ فرمود به پدرت « 2 » .
و در مناقب آمده كه روزى حسين بن على ( ع ) به عبد الرحمن بن عمرو بن عاص گذشت ، پس عبد الرحمن گفت : هر كه مىخواهد به مردى نظر كند كه محبوبترين اهل زمين است نزد اهل آسمان ، به اين شخص نظر كند ، كه دارد مىگذرد ، هر چند كه من بعد از جنگ صفين تا كنون با او همكلام نشدهام .
پس ابو سعيد خدرى او را نزد آن جناب آورد ، حسين ( ع ) به او فرمود : آيا مىدانستى كه من محبوبترين اهل زمين نزد اهل آسمانم ، و با اين حال در صفين شمشير به روى من و پدرم كشيدى ؟ به خدا سوگند پدر من بهتر از من بود ، پس عبد الرحمن عذر خواهى كرد و گفت : آخر چه كنم رسول خدا ( ص ) به خود من سفارش فرمود كه پدرت را اطاعت كن ، حضرت فرمود : مگر كلام خداى را نشنيدى كه فرمود : * ( « وَإِنْ جاهَداكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِه عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما » ) * و نيز مگر از رسول خدا ( ص ) نشنيده اى كه فرمود : اطاعت ( پدر و مادر و يا هر كس كه اطاعتش واجب است ) بايد كه معروف باشد ، و اطاعتى كه نافرمانى خدا است معروف و پسنديده نيست ، و نيز مگر نشنيده اى كه هيچ مخلوقى در نافرمانى خدا نبايد اطاعت شود « 3 » .
هامش
( 1 ) من لا يحضره الفقيه ، ج 2 ، ص 376 .
( 2 ) كافى ، ج 2 ، ص 159 ، ح 9 .
( 3 ) مناقب ، ج 4 ، ص 73 - طبع قم .