و در تهذيب به سند خود از زيات ، از مردى از كرام ، از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : چهار چيز براى چهار چيز است - تا آنجا كه فرمود - و چهارم براى هم و غم آيه * ( « لا إِله إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ » ) * است ، زيرا خداى سبحان خودش فرموده : « * ( فَاسْتَجَبْنا لَه وَنَجَّيْناه مِنَ الْغَمِّ وَكَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ ) * - چون يونس آن دعا را كرد ما مستجابش كرديم ، و از غم و اندوه نجاتش داديم ، و همچنين مؤمنين را نجات مىدهيم » .
مؤلف : اين معنا در كتاب خصال بدون ذكر سند روايت شده است .
و در الدر المنثور است كه ابن جرير از سعد روايت كرده كه گفت : از رسول خدا ( ص ) شنيدم كه فرمود : آن اسم از اسامى خدا كه اگر كسى او را با آن بخواند اجابتش مىكند ، و هر چه بخواهد مىدهد ، همان اسمى است كه يونس فرزند متى خواند .
عرضه داشتم يا رسول اللَّه ! آن اسم مخصوص يونس بود ، يا براى همه مسلمين ؟ فرمود مخصوص يونس و مؤمنين است كه اگر خداى را با آن بخوانند مستجاب مىكند . مگر نشنيده اى كه خداى تعالى مىفرمايد : * ( « وَكَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ » ) * پس ايمان شرطى است كه خدا آن را در دعاى دعا كننده شرط كرده است « 1 » .
و در تفسير قمى در ذيل جمله * ( « وَأَصْلَحْنا لَه زَوْجَه » ) * فرموده : همسرش حيض نمىشد ، و از آن پس شد « 2 » .
و در كتاب معانى الاخبار به سندى كه به على بن جعفر دارد از برادرش موسى بن جعفر ( ع ) روايت كرده كه فرمود : « رغبت » آن است كه آدمى كف دست و صورت خود را به آسمان كند ، و « رهبت » آن است كه پشت هر دو دست را به طرف صورت كرده تا برابر صورت بلند كنى « 3 » .
مؤلف : نظير اين روايت در كافى به سندى كه دارد از ابى اسحاق از امام صادق ( ع ) آمده ، و عبارت آن چنين است : « رغبت » آن است كه كف دستها را به طرف آسمان بلند كنى ، و « رهبت » آن است كه پشت دستها را به طرف آسمان بلند كنى « 4 » .
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 334 .
( 2 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 75 .
( 3 ) معانى الاخبار ، ص 370 .
( 4 ) اصول كافى ، ج 2 ، ص 479 .