در تفسير نور الثقلين از حضرت رضا ( ع ) روايت آورده كه فرمود : خداى تبارك و تعالى فرمود : اى فرزند آدم به مشيت من پديد آمدى كه اينكه خودت هم داراى خواست و مشيت شدى و با قوت من است كه فرايض مرا ادا مىكنى و اگر نيروى معصيت دارى آن را نيز با نعمت من يافته اى ، چون اين من بودم كه تو را شنوا و بينا و توانا كردم آنچه از خوبيها به تو برسد از خدا است و آنچه از بديها به تو برسد از خود تو است چون من از خود تو به حسنات و خوبيهايت سزاوارترم هم چنان كه تو به بديهايت از من اولايى چرا چون من از آنچه مىكنم بازخواست نمىشوم ، ولى خلق من بازخواست مىشوند « 1 » .
و در مجمع البيان در ذيل جمله « * ( هذا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَذِكْرُ مَنْ قَبْلِي ) * » از امام صادق ( ع ) حديث آورده كه فرمود : * ( « ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ » ) * يعنى ذكر عصرى كه در آن زندگى مىكنم ، كه در اين عصر چه حوادثى رخ خواهد داد ، و * ( « ذِكْرُ مَنْ قَبْلِي » ) * ، يعنى آنچه در اعصار گذشته رخ داده « 2 » .
و در كتاب عيون ، به سند خود ، از حسين بن خالد ، از على بن موسى الرضا ، از پدرش ، از پدرانش ، از امير المؤمنين ( ع ) روايت آمده كه فرمود : رسول خدا ( ص ) فرمود : كسى كه به حوض من ايمان نياورد خدا او را به كنار آن نياورد ، و از آن بهره مندش نكند ، و كسى كه به شفاعت من ايمان نداشته باشد خداوند شفاعتم را نصيبش نفرمايد ، آن گاه فرمود : شفاعت من براى گنهكاران از امت من است ، كه گناهان كبيره مرتكب شدهاند ، و اما محسنون و نيكوكاران احتياجى به آن پيدا نمىكنند .
حسين بن خالد مىگويد ، به حضرت رضا ( ع ) عرضه داشتم : يا بن رسول اللَّه پس معناى اين كلام خدا كه فرموده : * ( « وَلا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى » ) * چيست ؟ فرمود : يعنى كسانى كه خدا دين آنان را پسنديده باشد « 3 » .
و در الدر المنثور است كه حاكم ، ( وى حديث را صحيح دانسته ) ، و بيهقى در كتاب « البعث » از جابر روايت كردهاند كه گفت : رسول خدا ( ص ) اين آيه را تلاوت كرد : * ( « وَلا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى » ) * و سپس فرمود : شفاعت من براى اهل كبائر از امتم است « 4 » .
هامش
( 1 ) نور الثقلين ، ج 3 ، ص 419 .
( 2 ) مجمع البيان ، ج 7 ، ص 44 .
( 3 ) عيون اخبار الرضا ، ج 1 ، ص 136 ط تهران .
( 4 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 317 .