بصير بوده اى ، و مىدانى كه ما اهل تسبيح و ذكريم ، پس اگر هارون برادرم را كه او نيز از اهل بيت من است وزيرم كنى تو را بسيار تسبيح گفته ، بسيار ذكر مىگوييم ، و اين وجه از وجه قبليش بهتر است ، زيرا علاوه بر معنايى كه خود دارد ، به معناى اهل هم كه در جمله * ( « وَاجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي هارُونَ أَخِي » ) * است اشاره مىكند ( دقت فرمائيد ) .
* ( « قالَ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى » ) * در اين جمله همه دعاهاى موسى ( ع ) اجابت شده ، و جمله ، جمله اى است انشايى ، به همان بيانى كه در جمله * ( « وَأَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِما يُوحى » ) * گذشت .
* ( « وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرى ) * . . . * ( كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَلا تَحْزَنَ » ) * .
در اين آيات او را به منت ديگرى كه قبل از برگزيدنش به نبوت و رسالت و اجابت خواسته هايش بر او نهاده تذكر مىدهد ، و آن عبارت است از منت دوران ولادتش ، كه بعضى از كاهنان ، به فرعون خبر داده بودند كه فرزندى در بنى اسرائيل متولد مىشود ، كه زوال ملك او به دست وى صورت مىگيرد ، ناگزير فرعون فرمان داد تا هر فرزندى كه در بنى اسرائيل متولد مىشود به قتل برسانند ، از آن به بعد ، تمامى فرزندان ذكور بنى اسرائيل كشته مىشدند ، تا آنكه موسى ( ع ) به دنيا آمد ، خداى عز و جل به مادرش وحى كرد كه : مترس ، او را شير بده ، هر وقت از عمال فرعون و جلادانش احساس خطر كردى فرزندت را در جعبه اى بگذار ، و او را در رود نيل بينداز ، كه آب او را به ساحل نزديك قصر فرعون مىبرد ، و او به عنوان فرزند خود نگهداريش مىكند ، چون او اجاق كور است ، به همين جهت او را نمىكشد ، و خدا دوباره او را به تو باز مىگرداند .
مادر موسى نيز چنين كرد ، همين كه آب نيل صندوق را به نزديكى قصر فرعون برد ، مادر موسى دختر خود را كه همان خواهر موسى بود فرستاد تا از سرنوشت برادرش خبردار شود ، دختر ، پيرامون قصر گردش مىكرد ، ديد چند نفر از قصر بيرون شدند از زن شير دهى سراغ مىگيرند ، كه موسى را شير دهد ، دختر ، ايشان را به مادر خود راهنمايى كرد و ايشان را نزد مادر خود برد ، مامورين او را براى شير دادن موسى اجير كردند ، مادر موسى وقتى فرزند خود را در بر گرفت چشمش روشن گرديد ، و وعده خدا را صادق ، و منت او را بر موسى عظيم يافت .
پس اينكه فرمود : * ( « وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرى » ) * امتنان به همان منتى است كه در كودكى وى بر وى نهاد ، و اگر در اين جمله سياق از تكلم وحده به تكلم با غير تغيير يافت ، براى اين بود كه در اينجا مقام ، مقام اظهار عظمت است و از ظهور قدرت تامه الهى خبر مىدهد ، كه چگونه سعى و كوشش فرعون طاغى را در خاموش كردن نور خدا بىاثر نمود ، و