ترجمه آيات
مگر نمىدانى كه خدا آسمانها و زمين را به حق آفريد ؟ اگر بخواهد ، شما را مىبرد و خلقى تازه مىآورد ( 19 ) .
و اين كار ، براى خدا دشوار نيست ( 20 ) .
( در روز قيامت ) همه براى خدا و در پيشگاه او ظاهر مىشوند در اين هنگام ضعفا به مستكبران مىگويند : ما پيروان شما بوديم ، آيا ( امروز ) چيزى از عذاب خدا را مىتوانيد از ما دفع كنيد ؟ آنها مىگويند : اگر خدا هدايتمان كرده بود ما نيز شما را هدايت كرده بوديم . ( اما حالا ) چه بيتابى كنيم و چه صبر كنيم بر ايمان يكسان است ، و گريزگاهى نداريم ( 21 ) .
و همين كه كار خاتمه پذيرد ، شيطان مىگويد : خدا به شما وعده درست داد . و من نيز به شما وعده ( باطل و نادرست ) دادم و تخلف كردم ، من بر شما تسلطى نداشتم جز اينكه دعوتتان كردم و شما اجابتم كرديد ، مرا ملامت نكنيد ، خودتان را ملامت كنيد ، من فريادرس شما نيستم ، و شما نيز فريادرس من نيستيد من آن شركتى كه پيش از اين ( در كار خدا ) برايم قائل بوديد انكار دارم . به درستى ستمگران ، عذابى دردناك دارند ( 22 ) .
و كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند به بهشتهايى كه جويها در آن روانست برده مىشوند در حالى كه به اذن پروردگارشان در آن جاودانند و درود گفتنشان ( به يكديگر ) در آنجا سلام است ( 23 ) .
مگر نديدى خدا چگونه مثالى زد و سخن نيك را به درخت پاكيزه اى تشبيه كرد كه ريشه اش ( در زمين ) ثابت و شاخه آن در آسمان است ؟ ! ( 24 ) .
هميشه به اذن پروردگارش ميوه خود را مىدهد ، خدا اين مثلها را براى مردم مىزند ، شايد متذكر شوند ( 25 ) .
و سخن بد را به درخت ناپاكى شبيه كرد كه از زمين كنده شده و قرار و ثباتى ندارد ( 26 ) .
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 54
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٥٤