تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 520

مساهمون:

ص٥٢٠
ترجمه آيات خدا مثلى مىزند ، دهكده اى كه امن و آرام بود و روزيش از هر طرف به فراوانى مىرسيد آن گاه منكر نعمتهاى خدا شدند و خدا به سزاى اعمالى كه مىكردند پرده گرسنگى و ترس بر آنها كشيد ( 112 ) . و پيغمبرى از خودشان بيامدشان پس او را تكذيب كردند و در آن حال كه ستمگر بودند دچار عذاب شدند ( 113 ) . از آنچه خدا روزيتان كرده حلال و پاكيزه بخوريد پس اگر خدا را مىپرستيد نعمتهايش را سپاس گزاريد ( 114 ) . حق اينست كه مردار و خون و گوشت خوك و آنچه نام غير خدا بر آن برده شده براى شما حرام است و هر كه ناچار شود ، بدون زياده روى و تجاوز ، خدا آمرزگار و رحيم است ( 115 ) . براى آن توصيف دروغ كه زبانهايتان مىكند مىگوييد اين حلال است و اين حرام ، تا دروغ به خدا بنديد ، كسانى كه دروغ به خدا بندند رستگار نمىشوند ( 116 ) . تمتعى ناچيز است و عذابى المانگيز دارند ( 117 ) . و براى كسانى كه به دين يهوديت در آمدند آنچه را از پيش براى تو نقل كرديم ، حرام نموديم ، ما ستمشان نكرديم بلكه خودشان به خودشان ستم مىكردند ( 118 ) . آن گاه پروردگارت نسبت به كسانى كه از روى نادانى بدى كرده و از پى آن توبه نموده و به صلاح آمده‌اند پروردگارت از پى آن آمرزگار و رحيم است ( 119 ) . ابراهيم پيشوايى فرمانبر خدا بوده و از مشركان نبود ( 120 ) . سپاسدار نعمتهاى خدا بود كه وى را برگزيد و به راه راست هدايتش كرد ( 121 ) . در اين دنيا به او نيكى عطا كرديم و هم او در دنياى ديگر از شايستگان است ( 122 ) . آن گاه به تو وحى كرديم كه آئين معتدل ابراهيم را كه از مشركان نبود پيروى كن ( 123 ) . شنبه گرفتن براى كسانى كه در مورد آن اختلاف كرده بودند مقرر گشت پروردگارت روز قيامت در باره مطالبى كه در آن اختلاف مىكردند ، ميانشان داورى مىكند ( 124 ) .