- يعنى در دنيا و آخرت « 1 » - وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً » اى سفيان اگر از ناحيه سلطان و يا كس ديگرى اندوهى به تو روى آورد زياد بگو « لا حول و لا قوة الا باللَّه » ، كه اين كلمه ، كليد فرج و گنجى از گنجهاى بهشت است « 2 » .
مؤلف : در اين معنا ، روايات بسيارى از طريق شيعه و سنى رسيده است .
و در كافى به سند خود ، از عمر بن يزيد روايت كرده كه گفت : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : شكر هر نعمتى ، هر قدر هم كه بزرگ باشد ، اين است كه حمد خدا گويى « 3 » .
و در همان كتاب به سند خود ، از حماد بن عثمان روايت كرده كه گفت : امام صادق ( ع ) از مسجد بيرون آمد ، ديد مركبش گم شده ، فرمود : اگر خدا مركبم را به من برگرداند حق شكر او را ادا خواهم كرد ، چيزى نگذشت مركبش را آوردند ، حضرت در شكر آن گفت : الحمد للَّه . شخصى پرسيد : فدايت شوم ، مگر شما نفرموديد : هر آينه شكر خدا را آن طور كه حق او است بجا مىآورم ؟ فرمود : مگر نشنيديد گفتم . الحمد للَّه « 4 » .
و در همان كتاب به سند خود ، از ابى بصير روايت كرده كه گفت : خدمت امام صادق ( ع ) عرضه داشتم : آيا شكر خدا حدى دارد كه اگر بنده خدا به آن حد شكر كند ، شكر خداى را كرده باشد ؟ فرمود : آرى . عرضه داشتم : چيست ؟ فرمود : در مقابل هر نعمتى ، از اهل و مال كه به او داده ، بگويد : الحمد للَّه ، و اگر در نعمتى كه خداوند به او داده حقى باشد آن حق را ادا كند ، و از همين باب است كه خداى تعالى به ما تعليم داده ، در هنگام سوار شدن بر مركب بگوئيم « سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَما كُنَّا لَه مُقْرِنِينَ » و نيز تعليم داده كه بگوئيم : « رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ » و همچنين آيه شريفه « رَبِّ أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مُخْرَجَ صِدْقٍ وَاجْعَلْ لِي مِنْ لَدُنْكَ سُلْطاناً نَصِيراً » « 5 » .
و در تفسير عياشى ، از ابى ولاد روايت شده كه گفت : به امام صادق ( ع ) عرض كردم مگر غير از اين است كه اين نعمتى كه داريم ( ولايت اهل بيت ) از ناحيه
هامش
( 1 ) در نسخه روايت چنين است ، اما ظاهرا بايد كلمه « و در آخرت » بعد از انهارا واقع شود .
( 2 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 71 .
( 3 ) كافى ، ج 2 ، ص 79 ، ح 17 .
( 4 ) كافى ، ج 2 ، ص 79 ، ح 18 .
( 5 ) كافى ، ج 2 ، ص 78 ، ح 12 .