ما نقل كردهاند كه هر وقت رسول خدا ( ص ) اين آيه را تلاوت مىفرمود چشمانش اشك مىريخت « 1 » .
مؤلف : از اين قبيل روايات در باب شهادت در روز قيامت بسيار زياد است و ما بعضى از آنها را در ذيل آيه « وَكَذلِكَ جَعَلْناكُمْ أُمَّةً وَسَطاً » « 2 » و بعضى ديگرش را در ذيل آيه « وَجِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً » « 3 » و آيه « وَيَوْمَ الْقِيامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيداً » « 4 » ايراد نموديم .
و در الدر المنثور است كه ابن مردويه ، و خطيب در كتاب تالى التلخيص از براء روايت كردهاند كه گفت : شخصى از رسول خدا ( ص ) از آيه * ( « زِدْناهُمْ عَذاباً فَوْقَ الْعَذابِ » ) * پرسش نمود ، فرمود : عقربهايى است نظير درخت خرماى بلند كه ايشان را در جهنم مىگزند . « 5 »
و در كافى به سند خود از عبد الاعلى بن اعين روايت كرده كه گفت : من از امام صادق ( ع ) شنيدم كه مىفرمود : ما متولد شده از رسول خدائيم و در همان حال تولد كتاب خدا را مىدانيم ، و در آن كتاب است آغاز خلقت و آنچه كه تا روز قيامت خواهد شد ، و در آن خبر آسمان و زمين است ، خبر بهشت و خبر آتش است ، و خبر آنچه تا كنون شده و آنچه كه خواهد شد ، همه در آن است و من همه را مىدانم ، همانطور كه كف دست خودم را مىبينم ، زيرا خداى تعالى فرموده : در آن كتاب تبيان هر چيزى هست . « 6 »
مؤلف : آيه شريفه در اين روايت نقل به معنا شده است .
و در تفسير عياشى از منصور از حماد لحام روايت كرده كه گفت : امام صادق ( ع ) فرمود : ما مىدانيم آنچه كه در آسمانها است ، و مىدانيم آنچه كه در زمين است ، و آنچه كه در بهشت و آنچه كه در آتش است ، و آنچه كه ما بين آن است حماد مىگويد : من بهتزده به آن حضرت نگاه مىكردم ، فرمود : اى حماد اين خود در كتاب خداى تعالى است . آن گاه اين آيه را تلاوت نمود : * ( « وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَجِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ وَنَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدىً وَرَحْمَةً وَبُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ » ) *
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 127 .
( 2 ) سوره بقره ، آيه 143 .
( 3 ) سوره نساء ، آيه 41 .
( 4 ) سوره نساء ، آيه 159
( 5 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 127 .
( 6 ) اصول كافى ، ج 1 ، ص 61 ، ح 8 .