جناب آيه را به صورت « فمنكم جائر » قرائت مىكرده « 1 » .
و در تفسير عياشى از اسماعيل بن ابى زياد از جعفر بن محمد از پدرش از پدران بزرگوارش از على ( ع ) روايت كرده كه فرموده است رسول خدا ( ص ) در تفسير جمله * ( « وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ » ) * فرمود منظور از اين نجم ، ستاره « جدى » است ، براى اينكه تنها جدى است كه بناء قبله بر آن دور نمىزند و تغيير پيدا نمىكند ، و اهل بر و بحر راه خود را بوسيله آن پيدا مىكنند « 2 » .
مؤلف : اين روايت از امام صادق ( ع ) نيز نقل شده .
و در كافى به سند خود از داوود جصاص ( گچ پز ) روايت كرده كه گفت : من از امام صادق ( ع ) شنيدم كه فرمود : منظور از « نجم » در جمله * ( « وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ » ) * رسول خدا ( ص ) ، و منظور از « علامات » ، ائمه هدى ( ع ) است « 3 » .
مؤلف : اين روايت را ( كافى ) به دو طريق ديگر نيز از آن جناب و از حضرت رضا ( ع ) نقل كرده ، « 4 » و عياشى « 5 » و قمى « 6 » نيز در تفسير خود آن را آوردهاند ، و شيخ در « امالى » از امام صادق ( ع ) روايتش كرده ، « 7 » و اين از باب تفسير نيست بلكه از باب بطن است ، دليلش هم اين است كه طبرسى آن را در مجمع نقل كرده كه امام صادق ( ع ) فرمود : ما علامتها و رسول خدا ( ص ) نجم است آن گاه فرمود كه :
رسول خدا ( ص ) فرمود : خداوند نجوم را امان اهل آسمان ، و اهل بيت مرا امان اهل زمين قرار داده است « 8 » .
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 112 .
( 2 ) تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 256 ، ح 13
( 3 ) اصول كافى ، ج 1 ص 160 ، ح 1 .
( 4 ) اصول كافى ، ج 1 ص 161 ، ح 2 و 3 .
( 5 ) تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 255 ، ح 8 .
( 6 ) تفسير قمى ، ج 1 ، ص 383 .
( 7 ) امالى .
( 8 ) مجمع البيان ، ج 6 ، ص 354 .