مفيد در اختصاص به سند خود از ابى بكر بن محمد خضرمى از امام ابى جعفر ( ع ) روايت كرده كه فرمود : هيچ مخلوقى نيست مگر آنكه بين دو چشمش نوشته شده مؤمن و يا كافر ، و اين نوشته از شما پنهان است ، ولى از نظر امامان از آل محمد ( ص ) پنهان نيست . و لذا هيچ كس بر ايشان وارد نمىشود مگر آنكه از همان برخورد اول او را مىشناسند ، كه مؤمن است يا كافر ، و آن گاه اين آيه را تلاوت فرمود : * ( « إِنَّ فِي ذلِكَ لآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ » ) * سپس فرمودند : مقصود از متوسمين همين نشاندارانند . « 1 »
مؤلف : روايات در اين معنا بسيار زياد آمده ، و معنايش اين نيست كه آيه در حق امامان اهل بيت نازل شده است .
و در الدر المنثور است كه ابن مردويه و ابن عساكر از ابن عمر روايت كردهاند كه گفت رسول خدا ( ص ) فرمود : مدين و اصحاب ايكه دو امتاند كه خداى تعالى شعيب ( ع ) را بر آن دو مبعوث فرمود « 2 » .
مؤلف : رواياتى كه لازم بود ، در داستان ابراهيم ، لوط ، شعيب و صالح نقل نماييم در تفسير سوره هود در جلد دهم اين كتاب گذشت ، لذا در اينجا از تكرار نقل آنها خوددارى نموده خواننده را بدانجا ارجاع مىدهيم .
هامش
( 1 ) الاختصاص ، ص 302
( 2 ) الدر المنثور ، ج 4 ، ص 103 .