اول استمرار را مىرساند و دومى يك نوبت و دو نوبت را .
پس اينطور باز شدن درهاى آسمان ، و راه يافتن به آسمانها باعث مىشود كه بشر بر اصول و ريشه هاى اين دعوت حقه واقف شود ، ليكن اين در صورتى است كه در دلها مرضهاى درونى نباشد ، و گر نه همان فساد و قذارت ريب و شك و شبهه ، باعث مىشود كه ديدگانشان هم به خطا برود و خلاف آنچه را كه مىبينند بفهمند و در نتيجه با ديدن آن خوارق ، پيغمبرشان را متهم به سحر كنند و بگويند : آنچه ما مىبينيم واقعيت ندارد ، بلكه سحر ، ما را مسحور كرده است .
بنا بر آنچه كه گفتيم معناى آيه اين مىشود : اگر ما درى از آسمان به روى ايشان باز كنيم و آسمان آن را براى دخول آنها مهيا نماييم و آنها بطور مستمر در آن آمد و شد كنند ، و اسرار غيب و ملكوت و حقايق اشياء را مكرر ببينند ، باز هم ايمان نمىآورند و بلكه خواهند گفت سحر او پرده بر چشم ما افكنده و به همان جهت است كه ما اين امور را مىبينيم ، و گر نه خود آن امور حقيقت ندارد ، و ما قومى مسحور شده هستيم .
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 199
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٩٩