كه يكى از پسرانش سوار نشده ، و علتش اين بوده كه به وعده پدرش مبنى بر اينكه هر كس از سوار شدن تخلف كند غرق خواهد شد ايمان نداشته ، وقتى چشم نوح به او افتاد كه در كنارى ايستاده ، صدا زد كه اى پسرم بيا با ما سوار شو و با كافران مباش . پسر دعوت پدر را اينطور رد كرد كه من به زودى به يكى از كوه ها پناه مىبرم تا مرا از خطر آب حفظ كند . نوح ( ع ) گفت : امروز هيچ چيزى نمىتواند احدى را از عذاب الهى حفظ كند مگر كسى را كه خدا به او رحم كرده باشد ، كه منظورش همان كسانى است كه سوار كشتى بودند - پسر نوح به اين پاسخ پدر توجهى نكرد ، و چيزى نگذشت كه موج ، بين پدر و پسر حائل شده و پسر جزء غرق شدگان گرديد .
نوح ( ع ) هيچ احتمال نمىداد كه پسر در باطن دلش كفر پنهان كرده باشد و تا كنون اگر اظهار اسلام مىكرده از باب نفاق بوده باشد ، بر خلاف همسرش كه نوح از كفر او خبر داشته ، و بطور قطع اگر پسرش را نيز مانند همسرش كافر مىدانسته هرگز تقاضاى نجات او را نمىكرده ، براى اينكه اين خود نوح ( ع ) بود كه از خداى عز و جل درخواست كرد تا ديارى از كفار را زنده نگذارد ، و بنا بر حكايت قرآن كريم گفته بود : « رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَلا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً » « 1 » و نيز خود او بوده كه به حكايت قرآن در دعايش گفته بود : « فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحاً وَنَجِّنِي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ » « 2 » و چگونه ممكن است خود او با آگاهى از كفر باطنى پسرش مع ذلك نجات او را از خدا بخواهد ؟ با اينكه قبلا فرمان خداى تعالى را شنيده بود كه فرمود : * ( « وَلا تُخاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ » ) * « 3 » .
نوح ( ع ) با حائل شدن موج بين او و فرزندش و در حالى كه بى خبر از كفر باطنى پسرش بود دچار اندوهى شديد شد ، و پروردگار خود را چنين نداء كرد كه : * ( « رَبِّ إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ الْحَقُّ » ) * پروردگارا اين پسر من از اهل من است و وعده تو ، به اينكه اهل مرا نجات دهى حق است و تو احكم الحاكمينى يعنى حكمت از حكم هر حاكم ديگرى متقنتر
هامش
( 1 ) پروردگارا اين قوم كافر را هلاك كن و ديارى از ايشان را بر روى زمين باقى مگذار ، كه اگر ايشان را باقى بگذارى بندگان پاك و با ايمانت را گمراه مىكنند و فرزندى هم جز بدكار و كافر از آنان به ظهور نمىرسد . « سوره نوح ، آيه 26 و 27 » .
( 2 ) بارالها ! بين من و قوم ، حكم فرما و به ما گشايشى عطا كن و من و مؤمنانى كه با من همراهند از شر قوم نجات ده . « سوره شعراء ، آيه 118 »
( 3 ) « سوره هود ، آيه 37 » .