و در الدر المنثور است كه ابن ابى شيبه و ابن منذر و ابن ابى حاتم و ابو الشيخ از ابى رزين روايت كرده كه گفت : يكى از مشركين كمر خود را خم مىكرد و خود را با جامه اش پنهان مىساخت . « 1 »
و در مجمع البيان از على بن الحسين و ابى جعفر و جعفر بن محمد روايت شده كه فرمود :
كلمه « يثنونى » بر وزن « يفعوعل » است « 2 » .
و در تفسير عياشى از محمد بن فضيل از جابر از ابى جعفر ( ع ) روايت شده كه فرمود : مردى از باديه نشينان نزد رسول خدا ( ص ) آمد و عرضه داشت : يا رسول اللَّه ! من داراى پسران و دختران و برادران و خواهران و پسر زاده ها و دختر زاده ها و برادر زاده ها و خواهر زاده هايى هستم ، و زندگى بر ما خفيف است - يعنى در سطحى بسيار پايين زندگى مىكنيم - اگر صلاح مىدانى دعا كن خداى تعالى به زندگى ما وسعت و گشايشى دهد .
امام ( ع ) فرمود : وقتى كلام آن مرد به اينجا رسيد گريه اش گرفت و مسلمانان به حال او رقت كردند ، رسول خدا ( ص ) اين آيه را تلاوت فرمود : * ( « وَما مِنْ دَابَّةٍ فِي الأَرْضِ إِلَّا عَلَى اللَّه رِزْقُها وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَمُسْتَوْدَعَها كُلٌّ فِي كِتابٍ مُبِينٍ » ) * ، آن گاه فرمود :
هر كس كه اين گونه شكمهاى گرسنه را كه رزقشان از ناحيه خداى تعالى ضمانت شده تكفل كند خداى تعالى رزق او را ريزان كند آن چنان كه آب در سراشيبى فرو مىريزد ، آن گاه رسول خدا ( ص ) دعا كرد و مسلمانان آمين گفتند .
امام باقر ( ع ) سپس فرمود : شخصى كه آن مرد را در زمان عمر ديده و حال او را پرسيده بود به من گفت كه آن مرد در جوابم گفت : « بعد از دعاى رسول خدا ( ص ) داراى بهترين وضع شدم ، وضعم در ميان افرادى كه خدا رزق حلالشان داده از همه بهتر و مالم از همه بيشتر است » . « 3 »
و در الدر المنثور است كه حكيم ترمذى در كتاب « نوادر الاصول » خود ، و حاكم - وى حديث را صحيح دانسته - و ابن مردويه ، و بيهقى در كتاب « شعب الايمان » از ابن مسعود از رسول خدا ( ص ) روايت كردهاند كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود :
وقتى مقدر شده باشد كه يكى از شما در سرزمينى از دنيا برود ، براى او حاجتى پيش مىآيد كه
هامش
( 1 ) الدر المنثور ، ج 3 ، ص 320 .
( 2 ) مجمع البيان ، ج 5 ، ص 142 .
( 3 ) تفسير عياشى ، ج 2 ، ص 139 .