اين مشركين به سوى ما است ، آن گاه خدا بر آنچه فعلا مىكنند گواه خواهد بود ( 46 ) .
و ( اين بگومگوها تازگى ندارد ) براى هر امتى رسولى است همين كه رسولشان بيامد و رسالت خود را ابلاغ نمود ، امت در باره او دو دسته شدند ، آن وقت خدا در بينشان به حق و عدالت قضاوت نمود ، و در آخرت نيز ستم نخواهند شد ( 47 ) .
مىگويند : اگر شما راست مىگوييد اين وعده آخرت كى انجام مىشود ( 48 ) .
تو در پاسخشان بگو ( اختيار انجام آن به دست من نيست ) من براى خودم مالك نفع و ضررى نيستم ، مگر آنچه خدا بخواهد تا چه رسد به نفع و ضرر ديگران ، براى هر امتى عمر معينى است ، همين كه آن عمر و آن اجل سرآمد ديگر نمىتوانند تاخيرش اندازند ، و نه سر رسيدش را جلو اندازند ( 49 ) .
بگو به من خبر دهيد كه اگر شب كه در خوابيد يا روز كه به كسب و كاريد عذاب خدا رسد ( چه راه مفرى داريد ) چرا گناهكاران ( به جاى توبه ) عذاب را به تعجيل مىطلبند ( 50 ) .
و آيا بعد از آنكه واقع شد ، شما كه از در استهزاء عمرى در باره آن عجله مىكرديد به آن ايمان مىآوريد ؟ و آيا آن لحظه وقت ايمان آوردن است ؟ ( 51 ) .
( نه ، هرگز ) در آن هنگام به كسانى كه ستم كردهاند گفته مىشود بچشيد عذاب هميشگى را ، و مگر اين كيفرى كه مىبينيد جز به خاطر اعمالى است كه كردهايد ( 52 ) .
از تو خبر مىگيرند كه اين وعده عذابى كه خدا داده حق است ؟ بگو : آرى به پروردگارم سوگند كه حق است ، و شما به هيچ وجه نمىتوانيد خدا را از فرستادن آن جلوگيرى كنيد ( 53 ) .
همه آن انسانها كه ستم مىكنند وضعشان چنين است كه اگر فرضا تمامى اموال موجود در زمين مال آنان باشد ، حاضرند همه را بدهند ، و عذاب را نچشند ، و چون عذاب را ببينند پشيمانى خود را پنهان مىسازند ، ولى بدانند كه آن روز در بينشان به عدالت داورى مىشود ، و ستم نخواهند شد ( 54 ) .
آگاه باشند كه ملك آسمانها و زمين ( از ايشان نيست تا آن را فديه دهند بلكه ) از آن خدا است ، و آگاه باشند كه وعده خدا حق است ، و ليكن اكثرشان نمىدانند ( 55 ) .
او است كه زنده مىكند و مىميراند و همه به سوى او بازگشت مىكنيد ( 56 )
.
بيان آيات
اين آيات از سنتى الهى خبر مىدهند كه همواره در ميان خلقش جارى است ، و آن اين است كه خداى سبحان ، با قضايى حق قضاء رانده و تقديرى كرده كه نه رد مىشود و نه تبديل ، و آن اين است كه به سوى هر امتى رسولى گسيل بدارد تا رسالتها و پيامهايش را به آن امت برساند ، آن گاه خودش بين آن رسول و آن امت حكم فصل كند ، يعنى آن پيامبر و گروندگان به او را حفظ نموده منكرين را كه نبوت آن پيامبر را تكذيب مىكنند هلاك فرمايد .
در اين آيات بعد از بيان آن سنت ، رسول گرامى خود ( ص ) را دستور داده
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 100
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص١٠٠