كه دوباره به يادشان بيايد ، و اگر اين معنا نبود احدى از مردم نمىفهميد كه آفريدگار و روزى دهنده اش كيست « 1 » .
و در كافى به سند خود از ابى عبد اللَّه ( ع ) روايت كرده كه فرمود : امام على بن الحسين ( ع ) عزل ( بيرون ريختن منى در خارج رحم ) را اشكال نمىكرد ، و در استدلال براى آن آيه * ( « وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ . . . » ) * را قرائت مىنمود ، و مىفرمود : نطفه هايى كه خداوند آنها را در عالم ذر بيرون كشيد و از آنها ميثاق گرفت خواه ناخواه به دنيا خواهند آمد هر چند پدران آن نطفه ها را روى سنگ سخت بريزند « 2 » .
مؤلف : اين روايت را صاحب الدر المنثور نيز از ابن ابى شيبه و ابن جرير از امام سجاد ( ع ) نقل كرده ، و اين معنا از سعيد بن منصور و ابن مردويه از ابى سعيد خدرى از رسول خدا ( ص ) روايت شده « 3 » .
البته خواننده محترم بايد بداند كه روايات راجع به عالم ذر بسيار زياد است كه ما در اينجا بيشتر آنها را نقل نكرديم ، براى اينكه آنچه را كه نقل كرديم وافى از معناى ديگر روايات است ، و روايات ديگرى نيز در اين باره از رسول خدا ( ص ) و ساير انبياء ( ع ) در دست هست كه - ان شاء اللَّه - در محل خود نقل مىشود .
هامش
( 1 ) محاسن ج 1 - 2 ص 281
( 2 ) كافى ج 5 ص 504 ح 4
( 3 ) الدر المنثور ج 3 ص 144