بود ، و وقتى روى دم خود مىنشست بلنديش تا يك ميل مىشد . و در بعضى « 1 » از روايات دارد كه وقتى دهن باز مىكرد يك لب خود را به زمين و لب ديگرش را بر بام قصر فرعون مىگذاشت .
و در بعضى « 2 » ديگر دارد وقتى بارگاه فرعون را بين دندانهايش جاى داد و بر مردم حمله برد ، مردم براى فرار از آن چنان ازدحامى كردند كه بيست و پنج هزار نفر زير دست و پا تلف شدند . و نيز در پاره اى از روايات « 3 » دارد : طول قامت آن هشتاد ذراع بود . و در بعضى ديگر « 4 » دارد : جثه اش آن قدر بزرگ بود كه يك شهر را پر مىكرد . و در روايتى دارد : فرعون از ديدن آن بقدرى وحشت كرد كه جامه خود را آلوده ساخت . و در بعضى « 6 » ديگر دارد : در آن روزى كه اين اژدها را ديد چهار صد بار خود را آلوده كرد . و در بعضى از آن « 7 » روايات است كه از آن ببعد تا چندى كه زنده بود به مرض اسهال دچار شده بود . و نيز در باره خصوصيات يد بيضاء آن حضرت در روايات « 8 » دارد كه وقتى دست خود را از گريبان بيرون مىكرد چنان نورى از دستش تابيدن مىگرفت كه بر نور آفتاب غلبه مىكرد .
و در روايتى « 9 » دارد : سحره هفتاد نفر بودند ، و بر ششصد تا نهصد ، و همچنين دوازده هزار نفر و پانزده هزار نفر و هفده هزار نفر و نوزده هزار نفر و سى و چند هزار نفر و هفتاد هزار نفر و هشتاد هزار نفر نيز رواياتى وارد شده .
و نيز « 10 » در روايات دارد كه اين ساحران علم سحر را از دو نفر مجوسى از اهل نينوا
هامش
( 1 ) تفسير عياشى ج 2 ص 25 ح 64
( 2 ) تفسير الدر المنثور ج 4 ص 292 - تفسير قرطبى ج 7 ص 258 - و تفسير ابو الفتوح رازى ج 5 ص 241
( 3 ) مجمع البيان ج 4 ص 458
( 4 ) تفسير قرطبى ج 7 ص 259
( 5 ) تفسير ابو الفتوح رازى ج 5 ص 241 الكامل فى التاريخ ج 1 ص 181
( 6 ) منهج الصادقين ج 4 ص 84
( 7 ) تفسير جرجانى ج 3 ص 227
( 8 ) تفسير قرطبى ج 7 ص 257 و الدر المنثور ج 3 ص 105 و تفسير ابو الفتوح رازى ج 5 ص 241 و الكامل فى التاريخ ج 1 ص 181
( 9 ) الدر المنثور ج 3 ص 106 و تفسير قرطبى ج 7 ص 258 و تفسير ابو الفتوح رازى ج 5 ص 245 و منهج الصادقين ج 4 ص 82 تاريخ طبرى ج 1 ص 407 و 408 و الصافى ج 2 ص 69
( 10 ) تفسير قرطبى ج 7 ص 258 و تفسير ابو الفتوح رازى ج 5 ص 245