خداى تعالى به منظور اينكه مفاد آيه مورد استشهاد را در خلال گفتار خود بگنجاند نخست گفتار كفار را كه « شعيب و پيروانش زيانكار هستند » نقل نموده و پس از آن مساله نزول عذاب را بطور مبهم ذكر فرموده ، و بيان نكرد كه چه كسانى دچار زلزله شدند ، صريحا نفرمود كفار به اين عذاب دچار گرديدند ، آن گاه پرده از روى اين ابهام برداشته صريحا فرمود :
« كسانى كه شعيب را تكذيب نمودند زيانكار شدند » و اگر در اين سياق دقت شود معناى مزبور از خلال آن استفاده مىشود .
* ( « فَتَوَلَّى عَنْهُمْ . . . » ) *
از ظاهر سياق اين آيه استفاده مىشود كه اعراض شعيب از كفار بعد از نزول عذاب و هلاكت آنان بوده ، و منظور از خطاب در آن عبرت گرفتن ديگران از سرنوشت آنان بوده و كلمه « آسى » در جمله * ( « فَكَيْفَ آسى . . . » ) * به اين معنا است كه چگونه اندوهگين شوم در باره قومى كه كفر ورزيدند .
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 244
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٢٤٤