الياس روايت كرده است كه گفت : من از حضرت رضا ( ع ) شنيدم كه مىفرمود :
خداوند شب را سكن قرار داد و زنان را هم سكن قرار داد ، و به همين جهت همخوابگى با زنان و اطعام طعام در شب سنت شد « 1 » .
و در همان كتاب از على بن عقبه از پدرش از امام صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : در شب ، زفاف را انجام دهيد ، چون خداوند شب را سكن قرار داده ، و در شبها در پى حوائج خود برنياييد « 2 » .
در كافى به سند خود از يونس از بعضى از شيعيان از حضرت ابى الحسن ( ع ) روايت كرده كه فرمود : خداوند انبياء را بر نبوت آفريده و آنان جز نبى نتوانند بود ، و مؤمنين را هم بر ايمان آفريده ، آنان نيز جز مؤمن نتوانند بود ، به مردمى ديگر ايمان را به عاريت داده كه اگر خواست تا به آخر براى ايشان باقى مىگذارد و اگر نخواست از آنان مىستاند ، و در اين باره است كه مىفرمايد : * ( « فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ » ) * . آن گاه فرمود : ايمان فلانى مستودع بود كه خداوند وقتى ديد كه به ما دروغ بست از او بازگرفت « 3 » .
مؤلف : در اينكه « مستقر » و « مستودع » دو قسم است روايات بسيارى در تفسير عياشى « 4 » و همچنين در تفسير قمى « 5 » از ائمه ( ع ) نقل شده ، و روايت بالا همه آنها را توجيه نموده و مىفهماند كه تفسير « مستقر » و « مستودع » به اين دو قسم ايمان از باب تطبيق كلى بر مصداق است .
و در تفسير عياشى از سعد بن سعيد ابى الاصبغ روايت شده كه گفت : من از امام صادق ( ع ) شنيدم كه در تفسير « مستقر » و « مستودع » مىفرمود : « مستقر » آن نطفه اى است كه از اصلاب تا به رحم با داشتن ايمان رسيده باشد ، و « مستودع » آن نطفه اى است كه هنوز در رحمى قرار نگرفته باشد ، چون چنين نطفه اى معلوم نيست تا موقع قرار گرفتن در رحم ايمانش باقى بماند ، ممكن است به خاطر بعضى از عوامل از او سلب شود . . . « 6 » .
و نيز در همان كتاب از سدير روايت شده كه گفت : در حضور حضرت ابا جعفر
هامش
( 1 ) تفسير عياشى ج 1 ص 371 ح 67
( 2 ) تفسير عياشى ج 1 ص 371 ح 68
( 3 ) كافى ج 2 ص 418 ح 4
( 4 ) تفسير عياشى ج 1 ص 371 ح 69
( 5 ) تفسير قمى ج 1 ص 212
( 6 ) تفسير عياشى ج 1 ص 371 ح 71