ابراهيم ( ع ) گاه گاهى پيش از بناى مكه و خانه كعبه و پس از آن به مكه مىآمد و از فرزندش اسماعيل ديدن مىكرد « 1 » . تا آنكه در يك سفر مامور به ساختن خانه كعبه شد ، لذا به اتفاق اسماعيل اين خانه را بنا نهاد ، و اين اولين خانه اى است كه از طرف پروردگار ساخته شد ، و اين خانه مباركى است كه در آن آيات بينات و در آن مقام ابراهيم است ، و هر كس درون آن داخل شود از هر گزندى ايمن است . « 2 »
ابراهيم ( ع ) پس از فراغت از بناى كعبه دستور حج را صادر نموده ، و آيين و اعمال مربوط به آن را تشريع نمود . « 3 »
آن گاه خداى تعالى او را مامور به ذبح فرزندش اسماعيل نمود ، ابراهيم ( ع ) اسماعيل ( ع ) را در انجام فرايض حج شركت مىداد ، موقعى كه به سعى رسيدند و مىخواستند كه بين صفا و مروه سعى كنند ، اين ماموريت ابلاغ شد ، و ابراهيم ( ع ) داستان را با فرزندش در ميان گذاشت و گفت : فرزند عزيزم ! در خواب چنين مىبينم كه ترا ذبح و قربانى مىكنم نيك بنگر تا رأيت چه خواهد بود . عرض كرد : پدرجان ! هر چه را كه مامور به انجامش شده اى انجام ده ، و ان شاء اللَّه به زودى خواهى ديد كه من مانند بندگان صابر خدا چگونه صبرى از خود نشان مىدهم . پس از اينكه هر دو به اين امر تن دردادند و ابراهيم ( ع ) صورت جوانش را بر زمين گذاشت وحى آمد كه اى ابراهيم ، خواب خود را تصديق كردى و ما به همين مقدار از تو قبول كرديم ، و ذبح عظيمى را فدا و عوض او قرار داديم . « 4 »
آخرين خاطره اى كه قرآن كريم از داستان ابراهيم ( ع ) نقل نموده دعاهايى است كه ابراهيم ( ع ) در بعضى از سفرها در مكه كرده « 5 » و آخرين دعايش اين است :
پروردگارا پدر و مادر من و كسانى را كه ايمان آوردهاند در روز حساب بيامرز .
2 - منزلت ابراهيم در نزد خداوند و موقف بندگىاش
: خداى تعالى در كلام مجيدش ابراهيم را به نيكوترين وجهى ثنا گفته و رنج و محنتى را كه در راه پروردگارش تحمل نموده بود ، به بهترين بيانى ستوده و در شصت و چند جا از كتاب عزيزش اسم او را برده ، و
هامش
( 1 ) سوره بقره آيه 126 و سوره ابراهيم آيه 35 - 41
( 2 ) سوره بقره آيه 127 - 129 و سوره آل عمران آيه 96 - 97
( 3 ) سوره حج آيه 26 - 30
( 4 ) سوره صافات آيه 101 - 107
( 5 ) سوره ابراهيم آيه 35 - 41