است كه : ابراهيم ( ع ) از اوان طفوليت تا وقتى كه به حد تميز رسيده در نهانگاهى دور از جامعه خود مىزيسته ، و پس از آنكه به حد تميز رسيده از نهانگاه خود به سوى قوم و جامعه اش بيرون شده و به پدر خود پيوسته است ، و ديده كه پدرش و همه مردم بت مىپرستند ، و چون داراى فطرتى پاك بود و خداوند متعال هم با ارائه ملكوت تاييدش نموده و كارش را به جايى رسانده بود كه تمامى اقوال و افعالش موافق با حق شده بود اين عمل را از قوم خود نپسنديد و نتوانست ساكت بنشيند ، لا جرم به احتجاج با پدر خود « 1 » پرداخته او را از پرستش بتها منع و به توحيد خداى سبحان دعوت نمود ، باشد كه خداوند او را به راه راست خود هدايت نموده از ولايت شيطان دورش سازد . پدرش وقتى ديد ابراهيم به هيچ وجه از پيشنهاد خود دست بر نمىدارد او را از خود طرد نمود و به سنگسار كردنش تهديد نمود .
ابراهيم ( ع ) در مقابل اين تهديد و تشديد از در شفقت و مهربانى با وى تلطف كرد و چون ابراهيم مردى خوش خلق و نرم زبان بود ، در پاسخ پدر نخست بر او سلام كرد و سپس وعده استغفارش داد . و در آخر گفت : در صورتى كه به راه خدا نيايد او و قومش را ترك گفته ولى به هيچ وجه پرستش خدا را ترك نخواهد كرد . « 2 »
از طرفى ديگر با قوم خود نيز به احتجاج پرداخته و در باره بتها با آنان گفتگو كرد « 3 » با اقوام ديگرى هم كه ستاره و آفتاب و ماه را مىپرستيدند احتجاج نمود تا اينكه آنان را نسبت به حق ملزم كرد و داستان انحرافش از كيش بتپرستى و ستاره پرستى در همه جا منتشر شد « 4 » .
روزى كه مردم براى انجام مراسم دينى خود همه به خارج شهر رفته بودند ابراهيم ( ع ) به عذر كسالت ، از رفتن با آنان تخلف نمود و تنها در شهر ماند ، وقتى شهر خلوت شد به بتخانه شهر درآمده و همه بتها را خرد نمود و تنها بت بزرگ را گذاشت شايد مردم به طرف او برگردند . وقتى مردم به شهر بازآمده و از داستان با خبر شدند در صدد جستجوى مرتكب آن برآمده سرانجام گفتند : اين كار همان جوانى است كه ابراهيم نام دارد .
ناچار ابراهيم را در برابر چشم همه احضار نموده و او را استنطاق كرده پرسيدند آيا تو با خدايان ما چنين كردى ؟ ابراهيم ( ع ) گفت : اين كار را بت بزرگ كرده است و اگر
هامش
( 1 ) در تمام مواردى كه نام پدر حضرت ابراهيم ( ع ) برده شده است ، مراد عموى ايشان است .
( 2 ) سوره مريم آيه 41 - 48
( 3 ) سوره انبيا آيه 51 - 56 و سوره شعراء آيه 69 - 77 و سوره صافات آيه 83 - 87
( 4 ) سوره انعام آيه 74 - 82