و در آخر اين نظريه را اختيار مىكند : كه اگر عمر متعه را تحريم كرد به اجتهاد خودش نبوده حتما به دليلى بوده كه از ناحيه رسول خدا ( ص ) در دست داشته ، و اگر گفته : من متعه را تحريم مىكنم منافات ندارد كه رسول خدا ( ص ) تحريمش كرده باشد ، چون عمر تحريم رسول خدا ( ص ) را براى مردم بيان كرده ، و يا تحريم رسول خدا ( ص ) را اجرا نموده ، پس صحيح بوده كه بگويد :
من آن را تحريم مىكنم ، همانطور كه مىگوييم شافعى شراب كشمش را تحريم كرده و ابو حنيفه حلالش ساخته است . مؤلف قدس سره : اما جواب دليل اول و دومش را در چند سطر قبل داديم ، و حقيقت امر را به بيانى كه روشنتر از آن نباشد روشن ساختيم ، و اما وجه سوم جوابش اين است كه تحريم عمر چه به اجتهاد بوده ، و چه به تحريم رسول خدا ( ص ) كه اين مفسر ادعا مىكند ، و چه اينكه سكوت صحابه از هيبتى باشد كه از او مىبردند ، و يا ترسى بوده كه از تهديد او داشتهاند ، و چه اينكه بر خلاف شرع بوده كه او را نهى از منكر نكردهاند ، و چه از اين بابت بوده كه اگر اعتراض مىكردند مردم نمىپذيرفتند ، - كه روايات وارده از على و جابر و ابن مسعود و ابن عباس بر اين معنا دلالت دارد ، - به هر حال تحريم عمر و سوگند خوردنش بر اينكه هر كس اين كار را بكند سنگسارش مىكنم ، هيچ تاثيرى در دلالت آيه : * ( « فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِه مِنْهُنَّ » ) * بر حليت متعه ندارد ، و اين حليت با هيچ آيه و روايتى از بين نمىرود ، چون دلالت آيات و محكم بودن آن آيات چيزى است ، كه هيچ شكى در آن و غبار ترديدى بر آن نيست .
عجيب اينجا است كه با چنين حالى بعضى از نويسندگان از اصل منكر مساله متعه در اسلام شده ، گفتهاند : اين قسم زناشويى از سنتهاى جاهليت بوده ، و اصلا داخل اسلام نشد تا بيرون كردنش از اسلام احتياج به تحريم عمر و يا نسخ آن به وسيله آيات كتاب خدا و يا سنت رسول خدا ( ص ) باشد ، و اصلا مسلمانان متعه را نمىشناسند ، و در هيچ كتابى به جز كتب شيعه ديده نمىشود .
مؤلف قدس سره : بله اگر انسان از كتاب خدا و از احاديث و از اجماع امت و تاريخ چشم بپوشاند مىتواند به اين صورت اقوال مسلمين در اين مساله را واژگونه سازد ، و بگويد اصلا متعه داخل اسلام نشده با اينكه متعه در زمان رسول خدا ( ص ) سنت قائمه اى بوده ، و عمر در زمان خلافتش از آن نهى كرده ، و يا نهى رسول خدا ( ص ) را اجرا نموده ، و جمعى نهى او را از راه نسخ شدن آيه استمتاع به وسيله آياتى ديگر و يا به وسيله نهى رسول خدا ( ص ) توجيه كردهاند ، و عده بسيارى از اصحاب و جمعيت بسيارى
تفسير الميزان ( فارسي ) — صفحة 489
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٤٨٩