هم چنان توبه بنده اش را مىپذيرد و يا گناهانش را مىآمرزد ، ما دام كه پرده را نينداخته باشند ، شخصى پرسيد پرده افتادن يعنى چه ؟ فرمود : بيرون شدن جان در حال شرك « 1 » .
و در همان كتاب است كه ابن جرير از حسن روايت كرده كه گفت : به من چنين رسيده كه رسول خدا ( ص ) فرموده : وقتى ابليس فهميد كه آدم تو خالى است ، به خداى تعالى عرضه داشت : به عزتت سوگند ما دام كه روح در كالبد او است از كالبدش بيرون نخواهم آمد ، خداى تعالى فرمود : به عزت خودم سوگند من نيز ما دام كه روح در تن او هست بين او و توبه كردنش حائل نمىشوم « 2 » .
و در كافى از على احمسى از ابى جعفر ( ع ) روايت آورده كه فرمود : به خدا سوگند احدى از شر گناهان نجات نمىيابد مگر آنكه به گناهان خود اقرار كند : احمسى اضافه كرده كه امام ابى جعفر ( ع ) سپس فرمود در تحقق توبه همين بس كه گنهكار از كار خود پشيمان بشود « 3 » .
و در همان كتاب به دو طريق از وهب روايت آورده كه گفت ، از امام صادق ( ع ) شنيدم مىفرمود : اگر بنده خدا توبه اى كند نصوح ، خدا او را دوست مىدارد ، و گناهش را مىپوشاند ، عرضه داشتم : چگونه بر او مىپوشاند ؟ فرمود : از ياد دو فرشته اش كه همواره گناهانش را مىنوشتند مىبرد ، آن گاه به اعضا و جوارحش و نيز به قطعه قطعه هاى زمين وحى مىكند گناهان اين شخص را بپوشانيد در نتيجه روزى كه گناه كار به ديدار پروردگارش مىرسد ، هيچ شاهدى نيست كه عليه او به گناهى از گناهانش شهادت دهد « 4 » .
و در همان كتاب است كه محمد بن مسلم از امام باقر ( ع ) روايت كرده كه به وى فرمود : اى محمد بن مسلم گناهان مؤمن البته اگر موفق به توبه شود آمرزيده مىشود پس بر مؤمن باد تا مراقب خود باشد ، كه بعد از توبه و آمرزش خود را به هيچ گناهى آلوده نسازد ، آگاه باش كه به خدا سوگند اين آمرزش تنها و تنها براى اهل ايمان است عرضه داشتم حال اگر بعد از توبه دوباره مرتكب گناه شود ، و دوباره توبه كند چطور ؟ فرمود : اى محمد بن مسلم تو گمان مىكنى كه ممكن است بنده مؤمن خدا از گناهش پشيمان بشود ، و از خدا طلب مغفرت بكند و توبه هم بكند و خدا توبه اش را نپذيرد ؟ عرضه داشتم : اگر اين توبه و گناه و باز توبه و
هامش
( 1 ) تفسير الدر المنثور ، ج 2 ص 131 .
( 2 ) تفسير الدر المنثور ، ج 2 ص 130 .
( 3 ) اصول كافى ، ج 2 ص 426 .
( 4 ) اصول كافى ج 2 ص 430 - 436 .