« 1 » و در باره كثرت سؤال فرموده : « لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْياءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ » « 2 » .
و در تفسير عياشى از يونس بن يعقوب روايت آورده كه گفت : من از امام صادق ع در مورد آيه : * ( « وَلا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ » ) * پرسيدم ، كه منظور از سفها چه كسانى هستند ؟ فرمود : كسى كه به او وثوق و اعتماد نداريد « 3 » .
و در همان كتاب از ابراهيم بن عبد الحميد روايت كرده كه گفت : من از امام صادق ع از معناى آيه : * ( « وَلا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ » ) * سؤال نمودم فرمود : هر كسى كه شراب بنوشد او نيز سفيه است « 4 » .
و در همان كتاب از على بن ابى حمزه از امام صادق ع روايت آورده كه گفت : از آن جناب از آيه : « * ( وَلا تُؤْتُوا السُّفَهاءَ أَمْوالَكُمُ ) * » پرسيدم ، فرمود : منظور از سفيهان ايتامند ، اموال آنان را در اختيارشان نگذاريد تا وقتى كه رشد را از آنان ببينيد ، عرضه داشتم : پس چرا اموال ايتام را اموال خود ما خوانده و فرموده « اموالتان را به سفيهان ندهيد » فرمود : خطاب به كسانى است كه وارث ايتام باشند « 5 » .
و در تفسير قمى از امام باقر ع روايت كرده كه در ذيل آيه مورد بحث فرموده :
وقتى مردى تشخيص دهد كه همسرش و يا فرزندش سفيه و فساد انگيز است ، نبايد هيچيك از آنها را بر مال خودش مسلط كند ، چون خداى تعالى مال را وسيله قوام زندگى او قرار داده ، سپس فرمود : منظور از « قوام زندگى » ، معاش است ( تا آخر حديث ) « 6 » .
مؤلف قدس سره : روايات در اين باب بسيار زياد است و اين روايات مؤيد مطلب گذشته ما است كه گفتيم سفاهت معنايى وسيع دارد و داراى مراتبى است مانند سفاهتى كه باعث حجر و ممنوعيت از تصرف مىشود ، و نيز سفاهت كودك قبل از رسيدن به حد رشد ، و مرتبه ديگرش سفاهت زنى است كه هوسران است ، مرحله ديگرش سفاهت شارب الخمر ، و مرتبه ديگرش مطلق كسانى است كه مورد اعتماد نباشند ، و بحسب اختلاف اين مراحل و
هامش
( 1 ) ترجمه اش در اين نزديكى گذشت .
( 2 ) از چيزهايى كه اگر برايتان كشف شود به ضررتان تمام مىشود سؤال مكنيد . ( مائده : 101 )
( 3 ) تفسير عياشى ج 1 ص 220 ح 20 .
( 4 ) تفسير عياشى ج 1 ص 220 ح 20 .
( 5 ) تفسير عياشى ج 1 ص 220 ح 23 .
( 6 ) تفسير قمى ج 1 ص 131 .