نهضت و حركت تمدن عصر جديد را نهضتى از جانب مسيحيت دانسته و بگويد : قائد و پرچمدار اين جنبش پيشرفته ، حضرت مسيح ع بوده است ؟ با اينكه مسيح ع در كلماتش تصريح كرده به اينكه كارى به كار ماديات و به جنبه جسمى بشر ندارد و در كار دولت و سياست مداخله نمىكند و تمام كوشش و همش اصلاح جان بشر است به خلاف اسلام كه بشر را به اجتماع و تالف مىخواند و در تمام شؤون فردى و اجتماعى بشر مداخله مىكند ، بدون اينكه شانى از آن شؤون را استثنا كرده باشد و آيا اگر دانشمندى به خود اجازه چنين بى انصافى را بدهد جز اينكه بگوئيم در صدد خاموش كردن نور اسلام است محل ديگرى دارد ؟
( هر چند كه خدا نور خود را تمام مىكند ، چه دشمنان بخواهند و چه نخواهند ) و آيا جز اين است كه به انگيزه بغى و دشمنى مىخواهد با اين حقكشى خود ، اثر دين اسلام را از دلها بزدايد و آن را به عنوان يك مليت و نژاد كه جز انشعاب نسلى از نسلهاى ديگر اثرى ندارد معرفى كند ؟ .
و كوتاه سخن اينكه : اسلام صلاحيت خود را براى هدايت مردم بسوى سعادتشان و پاكى حياتشان ، ثابت كرده و با اين حال چگونه ممكن است كسى آن را يك فرضيه غير قابل انطباق بر زندگى بشر بداند و بپندارد كه چنين فرضيه اى حتى اميد نمىرود روزى زمام امر دنيا را به عهده بگيرد ، ( با اينكه هدف اسلام چيزى به جز سعادت حقيقى انسان نيست ) .
و با اينكه در سابق در تفسير آيه : « كانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً » « 1 » گذشت كه بحث عميق در احوال موجودات عالم به اينجا منجر مىشود كه به زودى نوع بشر هم به هدف نهائيش ( كه همان ظهور و غلبه كامل اسلام است ) خواهد رسيد ، يعنى روزى خواهد آمد كه اسلام زمام امور جامعه انسانى را در هر جا كه مجتمعى از انسان باشد بدست خواهد گرفت و گفتيم كه خداى عز و جل هم طبق اين نظريه و رهنمود عقل ، وعده اى داده و در كتاب عزيزش فرموده : « فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّه بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَه ، أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ ، يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّه وَلا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ » « 2 » .
( و شكر خداى را كه در عصر ما چنين مردمى را آورد و ديديم كه در راه دوستى خدا بر سر شهادت در ميدان جنگ از يكديگر پيشى مىگيرند و كار اينان به جايى رسيده است كه
هامش
( 1 ) « سوره بقرة آيه : 213 » .
( 2 ) پس به زودى خداى تعالى مردمى خواهد آورد كه دوستشان مىدارد و ايشان نيز او را دوست مىدارند ، مردمى كه در برابر مؤمنان ذليل و عليه كافران شكست ناپذيرند و در راه خدا از سرزنش هيچ ملامتگرى نمىهراسند . « سوره مائده آيه : 54 » .