اسلام خارج شده و جزء كافران هستى و اگر ايمان دارى كه او تو را مىبيند و در عين حال تو خود را بهنگام معصيت و گناه از مخلوق مستور و پنهان مينمائى ولى در مقابل او معصيت او را انجام داده و در حضورش با او مخالفت ميكنى . پس در نتيجه تو خداوند بزرگ را در حد بىارزشترين بينندگان قرار داده و هيچ اعتنا نميكنى .
49 - ثواب الاعمال از پدر خود . . . از ابن بخترى از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود :
گروهى مرتكب گناهان زيادى شدند ناگهان به خود آمده و از نتائج و كيفر گناهان خود بر آشفته و سخت در خوف و اضطراب فرو رفتند . ولى عده ديگرى آمده و به آنان گفتند باكى نداشته باشيد گناهان شما به گردن ما و بالاخره آنها را از آن حالت خوف بيرون بردند .
خداوند متعال هم عذاب خود را بر آنان نازل فرمود . سپس خطاب به آن گروه دوم نموده و فرمود . چه مردم بدى بوديد شما آنها از من ترسيدند ولى شما در گناه جرى و جسور بوديد . در محاسن از پدر خود از ابن ابى عمير نظير اين حديث را نقل كرده است .
50 - محاسن از پدر خود بطور مرفوع از سلمان فارسى رضوان اللَّه عليه نقل كرده كه گفت : سه چيز مرا بخنده آورده و سه چيز مرا بگريه واداشته اما آن سه چيزى كه موجب گريه من است 1 - فراق و جدائى از عزيزان - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و ياران پاك آن حضرت 2 - هول و ناراحتى لحظات مرگ 3 - حضور در برابر خداى جهان روزى كه اسرار و نهانىها علنى و آشكار خواهد شد . سرنوشت نهائى خود را نميدانم كه بهشت است و يا جايگاه من دوزخ خواهد بود . و اما آن سه چيز كه مرا بخنده آورده و در شگفتم : 1 - غافلى كه در كمال بىتفاوتى و غفلت بسر ميبرد ولى از او غفلت نشده و تمام اعمال او تحت مراقبت است 2 - كسى كه دنبال دستيابى به دنيا و خواستههاى دنيوى است و مرگ هم سخت در دنبال او است 3 - شخص خندانى كه نفهميده سيد و مولايش از او خشنود است و يا بر او خشمناك .
51 - محاسن از پدر خود . . . از بعضى از اصحاب از حضرت صادق عليه السّلام فرمود :
روز قيامت بنده در برابر پروردگار احضار مىشود و فرمان بردن بدوزخ در حق او صادر ميگردد . در همين حال آن بنده ميگويد : نه . بعزتت سوگند كه گمان من اين چنين نبود خداوند به او ميفرمايد : گمان تو نسبت به من چه بود ؟ عرضه ميدارد گمانم اين بود كه تو مرا ميبخشى . خداوند فرمايد : تو را بخشيدم . حضرت باقر عليه السّلام فرمود : اين بنده گنهكار يك لحظه هم به خدا حسن ظن نداشت و اگر در دنيا داراى حسن ظن و اميد صحيح بود در چنين موقع ناراحتكنندهاى نمىايستاد و قبل از اين مشمول عفو الهى مىشد ( همان حسن ظن و اميد حقيقى او را در دنيا اصلاح مينمود ) اقول در باب ( آنچه از
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى) — صفحة 396
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٩٦