اين اسناد و نسبت دادن كار به غيرخدا ، حمل بر مجاز عقلى مىشود ، مثل اينكه كسى بگويد اين دارو برايم مفيد بوده است يا بگويد فلان دوست به من كمك كرده است كه اين درست به اين مىماند كه كسى بگويد اين غذا مرا سير كرد و اين آب مرا سيراب نمود و اين دارو مرا شفا داد . پس هرگاه يك چنين سخنى از شخص مسلمانى صادر شود حمل بر « اسناد مجازى » مىشود و اسلام مسلمان قرينهاى كافى است براى اين مطالب . پس هيچ راهى براى تكفير شخص مسلمانى بهخاطر بر زبان راندن اينگونه سخنان ، باز نمىماند .
به گمان ما اين مقدار كه به اجمال گفته شد براى ردّ ياوههاى پسر عبدالوهاب كفايت مىكند و هركس طالب تفصيل است به كتابهايى كه در اين خصوص نگارش يافته است رجوع نمايد و نگارنده در اينمورد رسالهء كوتاهى نگاشتهام هركس مىخواهد بدان رساله
فتنه وهابيت ( فارسى ) — صفحة 43
مساهمون: أحمد زيني دحلان
ص٤٣