راما به شاهى منصوب مىشود . ايام سلطنت او با سعادت و رفاه و صلح همراه است . تا امروز اصطلاح راما راجينا ( حكومت راما ) مفهوم حال و وضع آرمانى را مىرساند . شرح گذر راما از شبهقاره و رفتن او به سيلان عطفى است به موضوع نفوذ تدريجى آرينها در نواحى جنوبى شبهقارهء هندوستان . چون حركت آرينها رو به جنوب شبهجزيره بايد در حوالى سال 800 ق . م رخ داده باشد ، حماسهء اصلى راماين بايستى 50 يا 100 سال بعد تأليف شده باشد . در صورتى مىتوان تاريخى قبل از اين براى تأليف راماين قائل شد كه بپذيريم شرح مبارزهء ميان راما و راوانا انعكاسى از نزاع محلى ميان كشاورزان درهء رود گنگ و شكارچيان بدوى جوامع ناحيهء ويندهيان « 1 » باشد .
انتقال اين رويدادها به نواحى جنوبىتر و اشاره به سيلان ممكن است كار كسى باشد كه اين اثر را از نو ويراستارى كرده است .
وسعت اطلاعات جغرافيايى آرينها را از اسامى رودهايى كه در ريگودا آمده مىتوان استنباط كرد . ظاهرا در دورهء ريگودا تمام پنجاب و نواحى اطراف دهلى را فراگرفته بودند اما هنوز طوايف آرينهاى اوليه به مشرق سرازير نشده بودند . منابع بعدى و دائى - كه به احتمال زياد همزمان با رويدادهايى كه در دو حماسه شرح داده شده ، تأليف شدهاند - حكايت از آشنايى وسيعتر با جغرافياى هندوستان مىكند . از دو دريا و كوههاى هيماليا و ويندهيان و تمامى جلگهء رود گنگ سخن مىگويند .
از نظر اقليمى بارندگى به مراتب بيش از امروز بود و جنگلهاى وسيع آنچه را كه امروز جلگه و بيابان است پوشانده بود . در چند صد سال اوليه ، گسترش نفوذ آرينها به كندى انجام مىگرفت . براى تراشيدن جنگلها از تبرهاى سنگى و مفرغى و مسى استفاده مىكردند . آنان تا سال 800 ق . م با آهن آشنا نشده بودند . از كاوشهاى باستانشناسى در هستيناپور برمىآيد كه
هامش
( 1 ) .Vindhyan