باجگيران آيندهء آنها بودند ، قرار گرفتند . در اين آشفتگىها سرزمينهايى را كه راشتراكوتاها تسخير كرده بودند ، دوباره به تصرف چولاها درآمد . با به تخت نشستن راجاراجاى اول ( 985 - 1014 ) قدرت چولاها بارديگر تثبيت شد . سپس پسر و جانشين او به سلطنت رسيد . در عرض اين پنجاه سال بود كه سلطاننشين چولا بنيانى استوار پيدا كرد .
سلطنت اين پدر و پسر با لشكركشىهاى گسترده ، تقريبا در تمام جهات ، همراه بود . راجاراجا جنگ را با حمله به اتحاد ميان كرالا و سيلان و پاندياها شروع كرد ، با اين هدف كه انحصار اين سه سلطاننشين بر تجارت با غرب را درهم شكند . در اين زمان اعراب موقعيت خود را در ساحل غربى هند تثبيت كردند و از پشتيبانى فرمانروايان كرالا برخوردار بودند . چولاها از رقابت بازرگانى اعراب در جنوب شرقى آسيا دلتنگ بودند و مىخواستند با تسلط بر مالابار تيشه به ريشهء اين رقابت بزنند . چندى بعد راجاراجا به جزاير مالديو ، كه در بازرگانى اعراب اهميت پيدا كرده بود ، از طريق دريا حمله برد . چولاها هرچند نمىتوانستند ضربهء مستقيم بر تجارت اعراب وارد كنند ، با اين حملهء وحشتناك سيلان را دچار آشفتگى ساختند . در اثر اين حمله ، انورادهاپورا ، پايتخت آن روز سيلان ، ويران شد و چولاها پايتخت را به پولاناروا انتقال دادند . حمله به دولتهاى دكن باشتاب ادامه يافت . شبح كشمكش قديمى پالاوا - چالوكيا بر سر ايالت ثروتمند ونگى در جنگهاى ميان چالوها و چالوكياهاى اخير در همان مناطق ، دوباره پيدا شد .
راجندراى اول دو سال با پدرش مشتركا سلطنت كرد و در سال 1014 جانشين او شد . سياست توسعه با تصرف ايالات جنوبى چالوكياها ( ناحيهء حيدرآباد امروزى ) ادامه يافت . جنگ عليه كرالا و سيلان از سر گرفته شد .
آنگاه جاهطلبىهاى راجندرا متوجه شمال شد و او روى به درهء گنگ آورد .
نيرويى بدانجا اعزام شد كه از اوريسا گذشت و به سواحل رود گنگ رسيد .
مىگويند آب آن رودخانهء مقدس به پايتخت چولا آورده شد . اما راجندرا
تاريخ هند ( فارسى ) — صفحة 265
مساهمون: روميلا تاپار
ص٢٦٥