نيز از كيفيتى بسيار عالى برخوردار است . بنابراين جاى تعجب نيست كه به صورت متعالىترين متن مذهبى هندوان درآمده است .
در سدهء اول ميلادى بود كه مذهب ديگرى يعنى مسيحيت از طريق كشتىهاى بازرگانى از مغرب وارد هندوستان شد . پيدايش مسيحيت در هندوستان ، بنا به گفتهء كليساى كاتوليك ، با « قديس توماس » تداعى مىشود كه مىگويند دوبار به عنوان مبشر مسيحيت به هندوستان سفر كرد . در سفر اول از طريق شمالغرب به دربار شاه پارتى گندافرنس رفت ؛ روايتى كه صحت آن مورد ترديد است . روايت سفر دوم بيشتر مورد اعتماد است . مىگويند سنت توماس در حوالى سال 53 ميلادى به سواحل « مالابار » رسيد . پس از آن كه تعدادى كليسا در آنجا بنياد نهاد ، از راه خشكى به محلى نزديك مدرس سفر كرد ؛ محلى كه بعدها « بيت توماس » ناميده شد و در آنجا به موعظه پرداخت . اما تبليغ دين نو با مخالفت مردم محل روبرو شد و سنت توماس در سال 68 در ميلاپور « 1 » نزديك مدرس كشته شد . با اين حال ، كليسايى كه او بنياد نهاد و با اسم كليساى سريانى شناخته مىشود ، دوام آورد و قوت گرفت . با در نظر گرفتن ارتباط نزديك و مكرر ميان مديترانه و جنوب هند در سدهء اول ميلادى بعيد نيست كه يكى از حواريون مسيح براى تبليغ مسيحيت به هند آمده باشد .
هامش
( 1 ) .Mylapore