سكائى كه از داريوش بخشم آمده بودند گرد هم جمع شده و تا داخل كرسونز پيش رفته بودند . ميلتياد حتى منتظر هجوم سكاها نشد و درست در همان موقع كه آنان به حركت درآمده بودند از كرسونز گريخت . در اين موقع دولونكها بدنبال او رفتند و او را با خود بازگرداندند . اين وقايع دو سال قبل از وقايعى كه در زمان ما رويداد رويداده است .
41 - پس از آن چون خبر يافت كه فينيقىها به تندوس « 1 » رسيدهاند . اموال خود را در پنج كشتى قرار داد و بسوى آتن حركت كرد . اما چون از كرديه « 2 » حركت كرده بود گذارش به خليج ملاس « 3 » افتاد و در موقعى كه در طول ساحل كرسونز در حركت بود با نيروى دريائى فينيقىها روبرو شد ؛ وى توانست با چهار كشتى بگريزد و به ايمبروس « 4 » پناهنده شود . اما فينيقىها كشتى پنجم او را دنبال كردند و گرفتند .
اتفاقا فرماندهى اين كشتى با متيوكوس « 5 » فرزند ارشد ميلتياد بود . اين فرزند از دختر الوروس پادشاه تراكيه نبود و از زنى ديگر به دنيا آمده بود . فينيقىها او را با كشتىاش گرفتند و همين كه دانستند كه فرزند ميلتياد است او را بحضور پادشاه بزرگ فرستادند . آنان تصور ميكردند كه پادشاه اين اقدام آنان را خواهد ستود زيرا در موقعى كه سكاها به يونىها توصيه ميكردند كه پل رود دانوب را قطع كنند و به سرزمين خود بازگردند ميلتياد نيز به يونىها توصيه ميكرد كه پيشنهاد سكاها را بپذيرند « 6 » .
هامش
- بقيه از حاشيه صفحه قبل اين تفسير هستند نتوانستهاند دليلى قانعكننده براى تعبير اين عبارت اخير اقامه كنند( Hau vette - Histoire des Gerres Mediques Paris - 1894 - P , 199 )- بهرحال سراسر مطالب اين بند و بند بعد اين كتاب مغشوش و درهم است مخصوصا كه در قسمت اخير بند بعد مؤلف كارى را كه ميلتياد معروف در موقع لشكركشى داريوش به سرزمين سكاها انجام داده بود و كوششى كه او براى قطع پل دانوب كرده بود به همين ميلتياد نسبت داده است .
( 1 ) -Tenedos( 2 ) -Kardia( 3 ) - ملاس( Melas )نام رود و خليجى به همين نام در دنياى باستان واقع در ساحل درياى مرمره .
( 4 ) - ايمبروس( Imbros )يا ايمبرو( Imbro )از جزاير مجمع الجزاير اژه در جنوب غربى شبه جزيره گاليپولى( Gallipoli )( 5 ) -Metiochos( 6 ) - رجوع شود به تاريخ هردوت جلد چهارم