18 - همين كه از رود بوريستن عبور كنيم « 1 » ، ابتدا در ساحل دريا با هيليا « 2 » روبرو ميشويم ؛ بعد از آن ، كمى جلوتر در داخل خشكى ، سكاهاى زارع سكونت دارند كه يونانيان ساكن سواحل رود هيپانيس آنها را بوريستنى مينامند ، در حالى كه آنها خود را بنام محل اوليبيائى « 3 » مينامند . اين سكاهاى زارع سرزمينى را در تصرف دارند كه از جانب مشرق بفاصله چهار روز راه تا ساحل رود پانتىكاپس « 4 » ادامه مييابد و از جانب شمال به مقدار يازده روز بحرپيمائى در جريان رود بوريستن توسعه دارد . از اينجا ببعد و بالاتر از اين اقوام ، صحرائى وسيع وجود دارد . و پس از اين صحرا آدمخوارانى سكونت دارند كه قومى مخصوص ميباشند و از نژاد سكاها نيستند . بالاتر از آدمخواران صحراى واقعى شروع مىشود كه تا جائى كه ما اطلاع داريم هيچ موجود انسانى در آن زيست نميكند .
هامش
( 1 ) - هردوت ظاهرا از پيچ بزرك رود دنيپر ( بوريستن ) بىاطلاع بوده ( همين كتاب - بند 53 ) و به همين جهت احتمال ميرود بسيارى از اقوامى را كه وى تصور ميكرده كه در آنسوى اين رود سكونت داشتهاند در حقيقت در همين سوى آن بودهاند -Belles Lettres )جلد 4 - صفحه 59 ) .
( 2 ) - هيليا( Hylaia )- درباره اين محل رجوع شود به توضيحات مؤلف در بند 18 و 19 و 76 همين كتاب .
( 3 ) - در عهد عتيق نام اوليبا( Olibia )به چندين شهر اتلاق ميشد كه از همه مهمتر شهرى بود از مهاجرين ملطى و يونانى در ساحل رود بوريستن ؛ اين شهر همانست كه هردوت در اين بند به آن اشاره مىكند . همچنين در بىتىنى( Bithynie )و پامفيلى( Pamphylie )كه هر دو از نواحى قديم آسياى صغير بودهاند دو شهر به اين نام وجود داشته است .
( 4 ) - رود پانتى كاپس( Panticapes )ظاهرا يكى از شعب چپ رود بوريستن بوده است ( هردوت - كتاب حاضر - بند 54 ) . اما در محلى كه مؤلف بشرح آن مشغول مىباشد رودى به اين نام وجود ندارد و شايد مقصود او يكى از شعب راست رود بوريستن بوده كه اينگولتز( Ingouletz )نام دارد .Belles Lettres )جلد 4 - صفحه 59 ) .