1 - پس از تسخير بابل داريوش خود بمقابله سكاها رفت « 1 » . كثرت تعداد افراد ذكور در آسيا و فراوانى ثروتى كه از هر جانب بسوى خزانه شاهى سرازير بود پادشاه هخامنشى را بفكر انتقام از سكاها انداخت . زيرا سكاها در گذشته سرزمين ماد را اشغال كرده و كسانى را كه براى جلوگيرى از آنها رفته بودند شكست داده بودند و به اين ترتيب نقض عدالت اول بار از جانب آنها شروع شده بود . همانطور كه قبلا نقل كردم « 2 » سكاها مدت بيست و هشت سال بر آسياى عليا حكومت كردند . اينها در موقعى كه كيمرىها را تعاقب ميكردند به آسيا وارد شدند و مادها را از سلطنت بر كنار كردند « 3 » . زيرا قبل از اينكه سكاها به آسيا وارد شوند مادها بر اين سرزمين سلطنت ميكردند .
وقتى سكاها بعد از بيست و هشت سال دورى از سرزمين خود ويس از گذشت اين مدت طولانى به آنجا مراجعت كردند با مشكلى روبرو شدند كه كمتر از مشكل آنها در ماد نبود « 4 » آنها با سپاهى كثير روبرو شدند ، زيرا زنان سكاها در مدت غيبت طولانى شوهران با غلامان خود روابطى برقرار كرده بودند .
2 - سكاها عموم بردگان خود را كور ميكنند تا به ترتيبى كه شرح مىدهم شير لازم براى تهيه مشروب خود را بدست آورند . آنها « 5 » لولههائى از استخوان كه ميتوان در
هامش
( 1 ) - در اينجا طرز بيان مؤلف طورى است كه خواننده تصور مىكند داريوش بلافاصله پس از تسخير بابل بكشور سكاها لشكر كشيد ، در حالى كه لشكركشى داريوش به اين سرزمين مدتها بعد از استحكام پايههاى سلطنت او و باحتمال زياد در سالهاى 415 تا 512 قبل از ميلاد اتفاق افتاده است .
( 2 ) - كتاب اول - بند 106 .
( 3 ) - دربارهء اين هجوم رجوع شود بكتاب حاضر - بند 11 و 12 و كتاب اول بند 6 و 15 و كتاب هفتم بند 20 .
( 4 ) - اشاره بضيافتى است كه هوخشتر براى سران سكاها ترتيب داد و همه آنها را در تالار ضيافت از دم شمشير گذرانيد ( كتاب اول - بند 106 ) .
( 5 ) - با اينكه ضمير سوم شخص جمع در اين مقام بسكاها برميگردد ، بطوريكه از دنبالهء مطلب معلوم مىشود مقصود از اين ضمير سكاها نميباشد بلكه بردگان آنها است كه در تحت نظارت آنها عملياتى را كه مؤلف شرح ميدهد انجام ميدادند .