وقوع آن نقل نموده است . در بند 156 دو روايت دربارهء سوابق باتوس « 1 » و استقرار مهاجرين ترا « 2 » در جزيره پلاتئا « 3 » نقل گرديده و در بند 147 درباره مهاجرت فينيقىها به كاليسته « 4 » و در بند 148 و 149 درباره رفتار و سلوك اهالى مينى « 5 » كه در پلوپونز « 6 » مانده بودند و خوشبختى و سعادت يكى از فرزندان تراس « 7 » كه حاضر نشده بود با پدر خود از سپارت بگريزد صحبت در ميان است . غير از اين چند مطلب خارج از موضوع و مطالب بند 166 كه مربوط است به سرنوشت آرياند « 8 » ساير مطالب اين قسمت از كتاب چهارم هردوت تا بند 167 بموضوع اصلى مربوط است و ميتوان گفت كه غير از موارد مذكور حفظ استمرار مطالب تا حدى رعايت شده است . همچنين است مطالب بند 200 ببعد كه با مطلب اصلى كه مؤلف شرح آن را قبلا در بند 145 اعلام كرده است ( لشكركشى به بركه ) كاملا مربوط مىباشد .
همين كه شرح لشكركشى به بركه بپايان ميرسد مؤلف بعنوان ختام مطلب سخنى چند درباره سرنوشت قهرمانان داستان خود و نتيجهاى كه از كارهاى آنها حاصل گرديد ، از قبيل تبعيد اهالى مغلوب بركه به دورترين نقطه در باختريان و مرگ فجيع فرتيمه « 9 » كه بانتقام خونخوارى و سفاكى خود طعمه كرمها شد نقل مىكند و مطالب كتاب چهارم را بپايان مىرساند .
بين بند 167 و 200 نيز كه مؤلف بشرح داستان خود مشغول مىباشد تعداد
هامش
( 1 ) -Battos( 2 ) -Thera( 3 ) -Platea( 4 ) -Caliste( 5 ) -Mynie( 6 ) -Peloponnese( 7 ) -Theras( 8 ) -Ariandes( 9 ) -Pheretime