قرار دارند ، از يكطرف بدرياى اريتره و از جانب شمال بدرياى خزر و رود آراكس « 1 » كه بسوى مشرق جارى است محدود ميباشند .
در اينجا اراضى تا حدود هند مسكون است . اما از هند ببعد در جهت طلوع فجر باير است « 2 » و هيچكس نميتواند چيزى دربارهء آن نقل كند .
41 - چنين است حدود و ثغور آسيا و وسعت آن . و اما دربارهء افريقا بايد گفت كه چون اين سرزمين بلافاصله بعد از مصر واقع شده در شبه جزيره دوم قرار دارد . اين شبهجزيره در طرف مصر باريك مىشود .
از اين دريا تا درياى اريتره « 3 » در حقيقت صد هزار ارژى « 4 » فاصله است كه جمعا هزار ستاد « 5 » مىشود . اما بعد از اين قسمت باريك ، بار ديگر شبهجزيره عريض مىشود و آن را در اين قسمت افريقا مينامند « 6 » .
هامش
( 1 ) - درباره رود آراكس( Araxe )رجوع شود به بند 202 از كتاب اول و بند 36 از كتاب سوم . از آنجا كه هردوت تصور ميكرده كه رودهاى مشرق زمين عموما بسوى شرق جريان دارد ، در اين مقام درباره جريان رود آراكس مطالبى نقل كرده است كه با آنچه خود در بند 202 از كتاب اول نقل كرده مبانيت دارد . نظير اين ضد و نقيضگوئى را در مطالبى كه مؤلف درباره جريان رود سند نقل كرده نيز ميتوان مشاهده كرد .
( 2 ) - رجوع شود به كتاب سوم - بند 98
( 3 ) - يعنى از درياى مديترانه تا درياى احمر ( طول تقريبى كانال سوئز امروز )
( 4 ) - ارژى( Orgye )واحد طول در يونان باستان و برابر يك متر و 776 ميليمتر ( يادداشت مقدمه دربارهء اوزان و مقادير در يونان باستان )
( 5 ) - ستاد( Stade )واحد طول در يونان باستان و برابر 177 متر و 6 سانتيمتر ( يادداشت مقدمه درباره اوزان و مقادير در يونان باستان )
( 6 ) - معلوم مىشود هردوت قسمت مهمى از افريقاى آن زمان را كه از راه تنگه سوئز به آسيا مربوط بوده قسمتى از شبهجزيره دوم ميدانسته است كه خود شامل قسمت مهمى از پارس و ايالات جنوبى آن و سوريه و فلسطين و سرزمين عربستان امروز بوده است . شبهجزيره اول در نظر مؤلف آسياى صغير بوده كه با شبه جزيره دوم قسمت اصلى اراضى مسكونى آسيا را تشكيل ميداده است .