العظيم .
بخداى عالم قسم است كه آن جماعت عدول از حضرت الله تعالى نمودند و از أمر حقّ تفريط و تعدّى فرمودند .
بعد از آن امام الانس و الجانّ فرمود كه : كذب العادلون با لله و ضلَّوا ضلالا بعيدا و خسروا خسرانا مبينا و صلَّى الله على محمّد و آله الطَّاهرين .
چون حضرت امام عليه السّلام كلام در باب معرفت حضرت ايزد علَّام به اين مقام رسانيد مأمون و ساير حضّار را قدرت و قوّت انكار آن ولىّ ايزد مختار در آن كار نماند .
مأمون گفت : يا أبا الحسن آنچه فرمودى حقّا خلاف در آن نيست حال خلايق را اين نصيحت كافى است بسعادت و اقبال از منبر نزول اجلال فرمائى حضرت امام المؤتمن أبو الحسن عليه التّحيّة و الثّناء در آن وقت من غير توقّف و امهال نزول از منبر نمود و رجوع بدولتسراى خود فرمود .
از حسن بن محمّد النّوفلى منقول و مرويست كه چون سليمان المروزى متكلَّم خراسان به خدمت مأمون عبّاسى رسيد خليفه اكرام و احترام او بسيار نمود و به او صلات و عطاياى بيشمار احسان فرمود و چون در آن زمان حضرت امام البرايا أبو الحسن الرّضا ( ع ) در خراسان تشريف داشتند .
مأمون روى بسليمان آورده گفت : يا سليمان امسال از مزايد احسان حضرت مهيمن كارساز ابن عمّم علىّ موسى الرّضا از حجاز آمده و كلام و أصحاب آن را بغايت دوست دارد و در اعزاز و احترام اين طايفه سعى تمام به انصرام مىرساند . البتّه شما روز ترويه كه هشتم ذى الحجّة الحرام است بواسطهء مناظرهء او به منزل و مقام ما خواهيد بود .