را ذو رحم محتاج باشد صدقهء او مقبول حضرت عزّ و جلّ نيست بلكه بر او لازم و واجب است كه صدقات مفروضه و مندوبه خود را بخويشان و أقرباى خود - مخصوص گرداند .
امّا أفضل در اين حال آنست آن مؤمن آن مال را ميان ذو رحم محتاج و ميان آن مؤمن كه آن مال را به نيّت او اخراج كرده قسمت كند و أصوب و أفضل عمل به اين است .
سؤال از مهر زنان كه أصحاب ما را اختلاف در وجوب آنست ، بعضى ميگويند كه مهر در دنيا و آخرت بر ذمّت زوج است و بعضى خلاف اين ميگويند ؟
جواب داد كه اگر بر زوج كتاب به مهر و سند باشد آن مهر بر ذمّت زوج دين شرعى و لازمست در دنيا و آخرت و اگر بر زوج كتاب باشد كه در آن ذكر صدقات بنام زوجه ذكر شده باشد مهر ساقط است هر چند دخول واقع شده باشد زيرا كه ميتواند بود كه آن صدقات كه در آن كتاب مرقوم گشته در عوض مهر با آن زن داده باشد و اگر بر زوج كتاب نبود پس اگر دخول آن واقع شده باشد ساقط است باقى صدقات كه تسليم آن عورت نشده باشد زيرا كه أفعال مسلمين محمول بر صحّت است يحتمل آن عورت به همان قدر صدقه كه تسليم او شده آن را مهر خود دانسته راضى بدخول شده باشد .
سؤال از أصحاب عسكرى عليه السّلام از كسى مروى است كه از آن حضرت سؤال نمودند كه آيا در پوست خز كه كنارهء آن را به پوست أرانب گرفته باشند نماز صحيح است يا نه ؟
توقيع : بيرون آمد جايز نيست ، و در روايت ديگر از آن حضرت ( ع ) نقل نمودند كه جايز نيست پس ما بكدام ازين دو قول عمل نمائيم ؟
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 340
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٤٠