أمثال آن اشكال در حديث رسول آخر الزّمان و در قرآن لازم الاذعان مرقوم و عيان است .
سؤال : مردى دعوى هزار درهم بر مردى نمود و بر طبق دعوى خود اقامه شهود عدول فرمود .
بعد از آن همان مرد مدّعى دعوى به همان مدّعى عليه به مهر و نشان او ظاهر سازد كه پانصد درهم ديگر سواى هزار درهم سابق بر ذمّه او دارد و أيضا همان مرد دعوى سيصد درهم ديگر و تمسّك به مهر و نشان ظاهر كند بعد از آن دعوى دويست درهم به مهر و تمسّك ديگر از همان مدّعى عليه سابق بيرون آرد و آنچه در اين سه دفعه دعوى نمايد او را شهود عدول بر وفق و طبق دعوى باشد امّا زعم مدّعى عليه آنست و اين تمسّكات و أسانيد كه در دست مدّعى است داخل و مفصّل تمسّك هزار درهم است و گويد كه همين يك هزار درهم از تو به دفعات ثلث به من رسيد و زياده ازين چيزى و اصل من نشد .
آيا بر مدّعى عليه يك هزار درهم بموافق زعم او لازم است يا آنكه هر چه مدّعى اقامت بيّنه و شهود نمايد بر مدّعى عليه واجب و لازم گردد و در أسناد ، و تمسّكات أصلا استثناء نباشد و صكوك ظاهر همگى و تمامى بر وجه صحّت و حجّت باشد در اين صورت جواب وجه تمسّكات بالتّمام واجب و لازم باشد .
جواب : بر مدّعى عليه يك هزار درهم لازم است يك مرتبه از او أخذ ، و استيفاء مينمايند زيرا كه شبهه در اين هزار درهم نيست بواسطهء آنكه شهود عدول بر لزوم دراهم دراهم الف دو مرتبه بر مدّعى عليه گواهى دادند يك مرتبه مجمل و مرتبهء دوّم مفصّل بنوعى كه در تمسّكات مرقوم بود چنانچه بيّن و ظاهر است امّا الف آخر كه شهود آن بمراتب ثلثه اقامت شهادت نمودند
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 332
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٣٢