و هر دو كف دست خود را اندك زمانى بر سينه برابر روى بگذارد و تكبير براى ركوع بگويد .
پس آنگاه به ركوع رود و اين خبر صحيحست و اين عمل در نوافل روز و شب مستعمل است ليكن در هنگام أداى فرايض أحسن و أفضل است .
سؤال : از سجدة الشّكر بعد از تأديه صلوات فرايض و غيرها بدرستى كه بعضى أصحاب ذكر كردند كه سجدهء شكر در شريعت سيّد البريّه بدعت است .
آيا مرد مصلَّى فريضه را جايز نيست كه بعد از أداى فرايض سجدهء شكر بجاى آرد و أيضا بعد از رخصت جواز آيا سجدهء شكر فريضهء مغرب بعد از اتمام فريضه شام است . يا بعد از تأديه چهار ركعت نافله مغرب است ، با التّمام .
جواب : سجدهء شكر لازمترين سنن رسول ذو المنن است و هيچ أحدى از أرباب فضل و فراست قائل ببدعت سجدهء شكر نگردد مگر آنكه ارادهء بدعت در دين حضرت ربّ العزّت نمايد .
امّا چيزى كه مروى است در باب آنكه سجدهء شكر بعد از فريضه مغرب است ليك اختلاف در آن است كه آيا سجدهء شكر بعد از ادائه ركعت فريضهء شام است .
يا بعد از تأديهء نماز چهار ركعت نافله مغرب بالتّمام است بدرستى كه اين اختلاف مثل اختلاف در باب فضل دعا و تسبيح است بعد از هر فريضه پس أفضل و أحسن آنست كه بعد از فرض باشند .
و اگر تو اى مصلَّى سجده و دعاء و تسبيح را بعد از إتمام نافله أربع ركعات
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 325
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٣٢٥