يعقوب و على من اتّبع الهدى .
از أبو الحسن علىّ بن أحمد الدّلَّال القمّى منقول و مرويست كه اختلاف ميان جماعت شيعه واقع شد در باب آنكه حضرت مفيض الخير و الجود تفويض أمر بسوى أئمّة المعصومين عليهم السّلام نموده تا آنكه آن أعيان ايجاد خلايق كنند و روزى با ايشان رسانند .
و قوم از همين طايفه ميگفتند كه اين محال است و بر حضرت واجب تعالى مثل اين فعل جايز و روا نيست زيرا كه جسم قادر بر ايجاد و خلق جسم ديگر نيست از او غير خداى عزّ و جلّ از هيچ موجودى ايجاد و خلقت شىء از أشياء متصوّر و متعقّل نگردد .
و قوم ديگر ميگفتند : بلكه خداى عزّ و جلّ أئمّة السّبل را بر آن أمر قادر گردانيد و تفويض أمر بايشان نمود و أئمّه ايجاد خلايق كردند روزى بايشان برسانند .
الحاصل ميان شيعه در اين باب منازعهء بسيار واقع شد بالاخره قايلى بايشان گفت : شما در اين باب چرا رجوع بابى جعفر محمّد بن عثمان نمينماييد و از او سؤال حقيقت اين أحوال نمىكنيد تا آنچه حقّ باشد بر شما واضح و روشن و لايح و مبرهن گردد زيرا كه آن مؤمن را بيقين راه به حضرت صاحب الزّمان عليه سلام الله است همه آن جماعت راضى بمحمّد بن عثمان گشتند و مسأله نوشتند و بنزد او فرستادند از جهت أبى جعفر براى ايشان توقيع آمد بيرون كه در آن مكتوب بود كه :
بدرستى خداى تعالى آنچنان خدائيست كه بذات أقدس خود خلق أجسام و قسمت أرزاق نمود زيرا كه حضرت قادر علَّام جسم نيست و حلول در