بعد از آن سؤال از آن پسنديدهء واهب متعال نمودم كه قول خداى تبارك و تعالى به پيغمبر خود موسى عليه السّلام در هنگام صعود بجبل طور خطاب مستطاب فرمود كه :
* ( فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً ) * .
مرا خبر ده كه مراد از خلع نعل چه بود بدرستى كه فقهاء فريقين و علماء طرفين ميگويند كه : موسى عليه السّلام كه نعلين مأمور بخلع آن از حضرت ربّ العالمين گرديد آن پوست ميته بود .
آن حضرت عليه السّلام فرمود كه : هر كسى كه قايل به اين قول گرديد آن كس افترى بموسى عليه السّلام نمود او بىشبهه و ارتياب جاهل از رتبهء موسى و نبوّت آن رسالتمآب خواهد بود زيرا كه اين أمر خالى از دو خطيّه نيست :
اوّلى ، آنكه آيا صلاة موسى عليه التّحيّة و الثّناء در آن نعلين جايز بود يا نه ؟
اگر موسى عليه السّلام را صلاة در آن جايز و عيان بود پس موسى ( ع ) را لبس آن نعلين در آن وادى مقدّس نيز جايز باشد زيرا كه آن نعلين بيقين طاهر و مقدّس بود .
خطيّهء ثانيه ، آنكه اگر نماز موسى عليه السّلام در آن جايز نباشد مع هذا موسى ملبّس آن باشد لازم آيد كه موسى عليه السّلام حلال از حرام نشناسد و آنچه نماز و بندگى حضرت بىنياز در آن جايز و با ساز باشد و آنچه نماز در آن رخصت و جايز نباشد نداند و اين كفر است .
گفتم : يا بن رسول الله مرا از تفسير و تأويل اين آيهء جلالت پايه مخبر و مطَّلع گردان كه از حقايق آن بغايت متحيّر و نادانم .
الاحتجاج ( فارسي ) — صفحة 270
مساهمون: أحمد بن علي الطبرسي
ص٢٧٠