از مشاهده اين جامها بشگفت آمد و مدتى به تماشاى آنها مشغول شد . ماندريوس اصرار كرد كه جامهائى را كه مورد علاقه او است همراه او بفرستد و چند بار اين تعارف را تكرار كرد . اما كلئومن رفتارى شايسته درستترين مردمان در پيش گرفت و نه تنها هداياى پيشكش شده را رد كرد بلكه چون دانست كه اهداء اين هدايا بديگر اهالى شهر نيز ممكن است منجر به تهيه سرباز و انتقامكشى گردد بنزد افورها « 1 » شتافت و براى آنها توضيح داد كه مصالح سپارت ايجاب مىكند كه اين خارجى ساموسى از سپارت تبعيد شود تا نتواند به خود او يا يكى ديگر از اهالى سپارت رشوه دهد .
افورها از اين نظر پيروى كردند و كس بنزد ماندريوس فرستادند و اين تصميم را به او اعلام كردند .
149 - پارسها ساموس را مانند صيدى در داخل تور ماهىگيرى محاصره كردند و وقتى سيلوسون آن را تحويل گرفت تمام ساكنان آن تلف شده بودند « 2 » . با اين حال ، مدتى بعد اوتان به علت خوابى كه ديده بود و مرضى كه در اعضاى جنسى او پديد آمده بود تعدادى مهاجر به اين جزيره وارد كرد تا جمعيت آن را زياد كند .
هامش
( 1 ) - در سپارت مرسوم چنين بود كه براى آنكه قدرت پادشاه محدود شود در جوار او پنج تن از صاحب منصبان عاليرتبه نيز از طرف مردم انتخاب ميشدند . اين پنج تن كه در يونان باستان افور( Ephores )ناميده ميشدند گردانندگان اصلى حكومت اشرافى سپارت قديم بودند .
( 2 ) - اين ادعاى هرودوت قابل قبول نيست چه تعدادى از مورخان ديگر و از جمله سترابون مدعى است كه سيلوسون خود جزيره را به اين حال انداخت و سردار پارس پس از تسخير جزيره فقط به تحويل دادن آن به سيلوسون اكتفا كرد ( سترابون - جزوه 14 - بند 17 ) .