ماپارسها كه مصر را در تصرف دارند در همان نقاط كه در زمان پسامتيك اين ساخلوها وجود داشت پادگانى مستقر كردهاند و درحال حاضر در الفانتين و دافنه پادگانى از پارسها مستقر ميباشند . بارى ، مصريان مورد بحث مدت سه سال در اين محل مراقبت كردند و چون جانشينى براى آنان تعيين نكردند با يكديگر بمشورت پرداختند و متفقا پسامتيك را رها كردند و به حبشه گريختند . همين كه پسامتيك از موضوع باخبر شد بتعاقب آنان پرداخت و وقتى به آنان رسيد با التماس از آنها خواست خدايان وطن خود و اطفال و زنان خود را ترك نگويند . ولى بطوريكه نقل ميكنند يكى از آنان در جواب او اعضاى مردى خود را به او نشان داد و گفت هرجا اينها را با خود ببرند همانجا مىتوانند زنان و اطفال داشته باشند . وقتى آنان به حبشه رسيدند درخدمت پادشاه حبشيان وارد شدند و پادشاه آنان را چنين پاداش داد : چون بعضى از اهالى حبشه با او مخالفت داشتند پادشاه به فراريان پيشنهاد كرد آنانرا از محل خود برانند و جاى آنانرا اشغال كنند « 1 » . و همين كه فراريان در حبشه مستقر شدند اهالى حبشه نيز عادات و رسوم مصرى را اتخاذ كردند و تمدن بيشترى يافتند .
31 - بنابراين مسير رود نيل بمسافت چهار ماه راهپيمائى از راه آب يا خشكى شناخته شده ، با اين قيد كه قسمتى از آن كه در مصر واقع شده به حساب نيامده است . اگر عدهء روزهاى اين مدت را جمع كنيم درست برابر زمانى خواهد شد كه براى عبور از الفانتين تا محل فراريان لازم است « 2 » .
رود نيل در جهت غروب آفتاب و مغرب زمين جريان دارد « 3 » . نسبت به نقاطى كه در آنسوى اين حد قرار دارند هيچكس نميتواند با صراحت از آن سخن گويد زيرا اين ناحيه به علت گرماى شديد صحراى بىحاصلى بيش نيست .
هامش
( 1 ) - اين محل ظاهرا دشت حاصلخيز سنار( Sennaar )بوده است .
( 2 ) - جمع اين مدت 112 روز مىشود .
( 3 ) - در اينجا قصد مؤلف ملتقاى روز نيل و بحر الغزال است كه از جانب مغرب به نيل متصل مىشود .