به قتل رسيد .
مقيس به سوى پيامبر آمد و اين خبر را به آن حضرت رسانيد . حضرت شخصى از بنى فهر را به همراه او نزد بنى نجار فرستاد و به آنها گفت : رسول خدا فرموده است ، در صورتىكه قاتل هشام بن صبابه را مىشناسيد او را به مقيس تحويل دهيد تا قصاص خود را بگيرد و در صورتىكه اطلاعى نداريد ، ديهء او را بپردازيد . آنها جواب دادند ، گوش داديم و از خدا و رسول او اطاعت مىكنيم ، ليكن به خدا از قاتل او خبر نداريم و ديهء خون او را مىپردازيم .
پس يكصد شتر به او دادند و آنها رو به سوى مدينه گذاشتند .
شيطان مقيس را وسوسه كرد كه اگر ديهء برادر را خود بردارى ، بر تو ناسزا گويند پس شخصى را كه همراه تواست به قتل رسان آنگاه نفس در مقابل نفس مىشود و بر « ديه » افضل است .
مقيس ، فهرى را فريفت و از پشتِ سر ، سنگى بر سرش كوبيد كه مغزش شكافته شد ، آنگاه بر يكى از شتران سوار شد و باقى شتران را رها نمود و به سوى مكه گريخت .
در اين حال اين آيه نازل شد :
وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً
رسول خدا در روز فتح مكه فرمود : در هر حال او را يافتيد ، بكشيد .
در شفاء الغرام آمده است : مِقْيس در رَدْم كشته شد . « ردم بنى جحفه » مكانى است كه گفته مىشود رسول خدا در آنجا متولد شد . اين رَدْم با رَدْمِ بالاى مكه تفاوت دارد ؛ زيرا مكان دوم پس از سيلى كه وارد مسجدالحرام شد و مقام را از جاى كَند ، به دستور و در زمان خلافت عمربن خطاب ساخته شد تا مسجد را در مقابل سيل محافظت نمايد .
6 ) هَبّار بن اسود
وى رسول خدا صلى الله عليه و آله را بسيار اذيّت كرده بود ؛ از جمله هنگامىكه ابو العاص بن ربيع عَبشى پس از اسارتش در روز بدر ، به مكه مراجعت نمود ، طبق شرطى كه با پيامبر كرده بود ، زينب « دختر رسولاللَّه » را به مدينه مراجعت داد . هبّار به همراه گروهى ، راه بر زينب