قل للفرنسيس و ان نكروا * حبس لوئيس فى مقال صحيح
دار ابن لقمان على حالها * و القيد باقى والطواشى صبيح
كبوتر به هنگام پرواز خود هفتاد تا هشتاد كيلومتر در يك ساعت طى مىكند و تحمّل فراوانى بر گرسنگى دارد ، به طورى كه چندين روز را مىتواند بدون غذا سپرى كند . ليكن در برابر تشنگى هيچگونه مقاومتى ندارد .
كبوتران پيكرسان به هنگام محاصره شدن پاريس از سوى آلمان ، در فاصلهء دو سال 1870 و 1871 ميلادى ، بيشترين نقش را در ارتباط ميان مملكت فرانسه و پايتخت آن ايفا كردند .
تا آنجا كه اين حكومتها ، قانونى را وضع كردند كه در نتيجهء آن ، هيچيك از صيادان حق صيد و آزار كبوترى را نداشتند ؛ زيرا ممكن بود كه آن كبوتر ، پيكى را به همراه داشته و بتواند با كمال آرامش وظيفهء خود را به انجام رساند .
« عباس پاشاى اول » والى مصر به همين منظور كوششى در زمينهء تربيت و تكثير اين گونه كبوتران نمود . ليكن پيش از آنكه به مقصد خويش نايل شود ، دعوت حق را لبيك گفت . پس از او برخى از بزرگان قاهره در به انجام رسانيدن اين خواسته ، سعى وكوشش كردند ليكن آنچنان كه مىبايست در تربيت اين گونه كبوتران و پرواز آنان در آسمان سرزمينشان همّت به خرج ندادند . برخى مردم ، كبوتران را به صبر در پرواز آموزش دادهاند به طورى كه هر گاه با كبوتر غريبهاى برخورد نمايد ، آنقدر با او پرواز مىكند تا اينكه نيروى او به ضعف مىگرايد و در پايان او را به آشيانه خود برمىگرداند كه در اين هنگام ، ميزان مسرّت و خوشحالى صاحب كبوتر را نمىتوان توصيف نمود .
كبوتران داراى نامهاى گوناگونى مانند : « جزغندى » ، « ريحانى » ، « مزرزر » ، « قزازى » ، « ابلق » ، « عنبرى » ، « غزاز » ، « قشاقى » و . . . بودند .
كبوترپرانى كار فقط ثروتمندان نبوده بلكه بيشتر از سوى فقرا و تنگدستانى صورت مىگرفت كه نوعاً وقت گرانبهاى خود را بدين كار سپرى مىكردند ، در حالى كه خانوادهء آنها نيازمند كمترين امكانات زندگى بودند .
اينجانب در باغ اندرونى كاخ « ييلدز » پس از خلع سلطان عبدالحميد ( عثمانى )