منطقهاى كنار خانهء كعبه رها ساخت و آب داخل مشك آنان تهى گرديد و تشنگى بر مادر و فرزند مستولى گشت ، به ويژه اين تشنگى بيشتر متوجه اسماعيل عليه السلام بود ، بطورى كه از شدّت نزديك به هلاك گرديد ، در اين هنگام جبرئيل نازل گرديد و با دوبال خود ضربهاى بر زمين زد و آب از اين نقطه جوشيد كه تاكنون نيز اين چاه برقرار مىباشد . پس آن دو از آب آن نوشيدند و از آن پس ديگر آب زمزم براى آنان قطع نگرديد . علّت نامگذارى اين چاه به « زمزم » چنين است :
هنگامىكه آب از زمين جوشيد هاجر دور آن را با خاك و شن پوشانيد و به آن مىگفت : « زمي ، زمي » ؛ يعنى « بمان ، بمان » . و در حديث است كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمودند :
« خداوند مادر اسماعيل را رحمت كند اگر زمزم را رها كرده بود ، چشمهاى جوشان از آن به وجود مىآمد . »
فضيلت آب زمزم بر ديگر آبها ، به ويژگيهاى خاص آن است :
1 - علت به وجود آمدن و جوشيدن آن ، حضرت اسماعيل عليه السلام و مادرش هاجر بوده است .
2 - جوشيدن آن به وسيلهء جبرئيل عليه السلام بوده است .
3 - جايگاهش در مقدس ترين نقطهء روى زمين ؛ يعنى روبروى كعبه مكرمه در مسجدالحرام است .
4 - سرچشمه اين آب در زير زمين ، از سه جهتى است كه با فضلترين و بهترين نقاط روى زمين هستند ؛ يعنى ركن « حجرالأسود » ، « صفا » و « مروه » . و چشمهاى كه از سوى حجرالأسود سرازير است مقدسترين آنها به شمار مىآيد .
5 - پيامبران و صالحان و پرهيزگاران و نيكان از آب زمزم نوشيدهاند .
6 - قلب مبارك پيامبر صلى الله عليه و آله به وسيلهء اين آب شست و شو داده شد .
7 - طبق رواياتى كه از طبرانى و ديگران وارد شده ، هنگامىكه براى پيامبر صلى الله عليه و آله ظرف آبى از چاه بالا كشيدند ، حضرت پس از نوشيدن آب ، مقدارى از آب دهان مبارك خويش را در آن دلو ريخته و سپس آب را به داخل چاه فرستادند .
التاريخ القويم لمكة وبيت الله الكريم ( كعبه و مسجد الحرام در گذر تاريخ ) ( فارسى ) — صفحة 194
مساهمون: هادى انصارى
ص١٩٤